Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026
Πρόταση ένταξης της Ελληνικής Μελισσοκομίας στη νέα ΚΑΠ 2028 – 2034
Την παρέμβαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ζητά με επιστολή του ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, Ανδρέας Φίλιας, προκειμένου να προστατευθούν οι Νέοι Αγρότες – Κτηνοτρόφοι που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο απένταξης από τα προγράμματα ενίσχυσης λόγω της αναγκαστικής θανάτωσης του ζωικού τους κεφαλαίου.
Στην επιστολή του προς τον Υφυπουργό, Ιωάννη Ανδριανό, ο κ. Φίλιας υπογραμμίζει το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις της περιοχής την τελευταία διετία, εξαιτίας των υποχρεωτικών μέτρων αντιμετώπισης της ευλογιάς και της πανώλης. Σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο του υπομέτρου 6.1 («Εγκατάσταση Νέων Γεωργών»), οι δικαιούχοι οφείλουν να διατηρούν την ιδιότητα του επαγγελματία αγρότη, γεγονός που προϋποθέτει συγκεκριμένο χρόνο απασχόλησης και άντληση τουλάχιστον του 50% του εισοδήματός τους από την εκμετάλλευση. Ωστόσο, η υποχρεωτική θανάτωση των κοπαδιών τους τούς στερεί αυτή τη δυνατότητα, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στον κίνδυνο σοβαρών κυρώσεων και απώλειας των μέσων βιοπορισμού τους.
Για την αποτροπή δυσανάλογων συνεπειών, ο Αντιπεριφερειάρχης προτείνει στο Υπουργείο τις εξής πέντε στοχευμένες παρεμβάσεις:
• Τη θέσπιση ειδικής ρύθμισης ή εξαίρεσης για τους Νέους Αγρότες – Κτηνοτρόφους που έχασαν το ζωικό τους κεφάλαιο.
• Την αναγνώριση της κατάστασης ως περίπτωσης «ανωτέρας βίας» ή εξαιρετικών περιστάσεων, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα επιβληθούν κυρώσεις.
• Την παράταση ή αναστολή των υποχρεώσεων του προγράμματος μέχρι την ουσιαστική αποκατάσταση της παραγωγικής ικανότητας των μονάδων.
• Την ειδική πρόβλεψη για την έκδοση της Βεβαίωσης Επαγγελματία Αγρότη, παρακάμπτοντας τις προϋποθέσεις που δεν μπορούν πλέον να τηρηθούν αποκλειστικά λόγω της νόσου.
• Τη ρητή διασφάλιση ότι η προσωρινή αδυναμία άσκησης της δραστηριότητας δεν θα οδηγήσει σε απώλεια της ένταξης και των ενισχύσεων.
«Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει ότι οι συνέπειες μιας ζωονόσου δεν θα μετατραπούν σε αιτία οικονομικού αφανισμού για νέους ανθρώπους που επέλεξαν να παραμείνουν στην ύπαιθρο και να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στον πρωτογενή τομέα», καταλήγει χαρακτηριστικά στην επιστολή του ο κ. Φίλιας, ζητώντας την εξεύρεση άμεσης και δίκαιης λύσης.
Πρόταση ένταξης της Ελληνικής Μελισσοκομίας στη νέα ΚΑΠ 2028–2034, ζητάει με επιστολή του ο Αντιπεριφερειάρχης, Ανδρέας Φίλιας
Επιστολή στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτη Σχοινά , απέστειλε ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης, Ανδρέας Φίλιας, ζητώντας την ένταξη της Ελληνικής Μελισσοκομίας ως αυτοτελούς και ισότιμου αγροτικού τομέα στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) 2028–2034, με ειδική οικονομική στήριξη.
Ο κ.Φίλιας περιγράφει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μελισσοκόμοι και σημειώνειότι με την παρούσα επιστολή τίθεται υπόψη ένα ζήτημα στρατηγικής σημασίας για την Ελληνική γεωργία, το περιβάλλον και την αγροτική οικονομία.
Ειδικότερα, στην επιστολή του ο κ. Φίλιας, μεταξύ άλλων αναφέρει:
Κύριε Υπουργέ, το νέο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία για τη Μελισσοκομία. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2025/2649, της 19ης Δεκεμβρίου 2025, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο Κανονισμός (ΕΕ) 2021/2115. Μεταξύ άλλων, ο νέος Κανονισμός αναγνωρίζει ρητά ότι, στο πλαίσιο των γεωργο-περιβαλλοντικών και κλιματικών δεσμεύσεων, η στήριξη δράσεων που σχετίζονται με τη μελισσοκομία μπορεί να χορηγείται με τη μορφή ετήσιας ενίσχυσης ανά κυψέλη.
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι αποδεικνύει ότι το ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο αναγνωρίζει πλέον ρητά την κυψέλη ως κατάλληλη μονάδα υπολογισμού της στήριξης για δράσεις που σχετίζονται με τη μελισσοκομία.Ειδικότερα, ο Κανονισμός (ΕΕ) 2025/2649 τροποποίησε το άρθρο 31 και το άρθρο 70 του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115, ώστε να καταστεί δυνατή, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, η χορήγηση ενίσχυσης ανά κυψέλη για δεσμεύσεις που σχετίζονται με τη μελισσοκομία και είναι επωφελείς για το περιβάλλον και το κλίμα. Κατά συνέπεια, υπάρχει πλέον ένα σαφές ευρωπαϊκό θεσμικό προηγούμενο για την αντιμετώπιση της κυψέλης ως μονάδας ενίσχυσης. Επιπλέον η ευρωπαϊκή πολιτική έχει ήδη αναγνωρίσει την ανάγκη προστασίας των επικονιαστών.»