Επιτυχημένη πρεμιέρα για την παράσταση «Ελιά - Καπνός

Παρασκευή 17 Απριλίου 2026

Με επιτυχία και καταχειροκροτούμενη από το κοινό, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 17 Απριλίου στο Δημοτικό Θέατρο η πρεμιέρα του νέου θεατρικού έργου, «Ελιά – Καπνός – Παναιτωλικός» του Κωνσταντίνου Σαμαρά, σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Γιοβανίδη, μια τρυφερή κωμωδία, που παρουσιάστηκε στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια του Παναιτωλικού.

Παρέστησαν μεταξύ άλλων, ο Δήμαρχος Αγρινίου, Γεώργιος Παπαναστασίου, ο Περιφερειάρχης, Νεκτάριος Φαρμάκης, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Χριστίνα Σταρακά, ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Παναιτωλικός, Φώτης Κωστούλας, ο Πρόεδρος της ΠΑΕ Παναιτωλικός, Γεράσιμος Μπελεβώνης, ο Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Παναιτωλικού, Παναγιώτης Στεργίου, ο Πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, Ανδρέας Σκαρτσάρης, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λευτέρης Γιοβανίδης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Κωνσταντίνος Ζώης, οι Αντιδήμαρχοι, Μαρία Παπαγεωργίου, Βασίλης Φωτάκης, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Αιτωλ/νίας, Θανάσης Μαυρομάτης, ο Αντιπεριφερειάρχης, Λίνος Υφαντής, ο Δήμαρχος Θέρμου, Σπύρος Κωνσταντάρας, ο Αστυνομικός Διευθυντής Ακαρνανίας, Κοσμάς Παπαγρίβας, ο Γεν. Γραμματέας Δήμου Αγρινίου, Δημήτρης Τζιώλης, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Κωστας Πιστιόλας, ο Δημοτικός Σύμβουλος, Δημήτρης Τραπεζιώτης, η Περιφερειακή Σύμβουλος, Αμαλία Βούλγαρη, ο Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας Αγρινίου, Κώστας Μποκώρος, κ.ά.

Αντλώντας έμπνευση από αυτόν τον εορτασμό, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου ανέθεσε τη συγγραφή ενός νέου θεατρικού κειμένου, το οποίο φωτίζει τη ζωή ενός νεαρού που ζει σήμερα στο Αγρίνιο και τρέφει βαθιά αγάπη για την αγαπημένη του ομάδα ως φανατικός φίλαθλος. Ο Παναιτωλικός δεν είναι απλώς μια ομάδα για τους κατοίκους του Αγρινίου, είναι ένα συλλογικό συναίσθημα, μια καρδιά που χτυπά κάθε Κυριακή και ενώνει τους ανθρώπους της πόλης.

Το έργο αναδεικνύει μια βαθιά οικεία ελληνική πραγματικότητα. Μια πόλη της περιφέρειας, μια οικογένεια που δίνει καθημερινή μάχη για επιβίωση και ένα γήπεδο που μεταμορφώνεται σε χώρο ονείρου, φυγής αλλά και ταυτότητας.

Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ο Χριστόφορος, ένας νεαρός που από νωρίς βρέθηκε αντιμέτωπος με δοκιμασίες, απώλειες και απογοητεύσεις. Για εκείνον, ο Παναιτωλικός αποτελεί το οξυγόνο που του δίνει τη δύναμη να διατηρεί το χιούμορ και να ξεπερνά τις δυσκολίες της καθημερινότητας, που τον βοηθά να ξεχνά και να ισορροπεί ανάμεσα στην αποτυχία και την ελπίδα, ανάμεσα στην αγάπη και την καταπίεση.

Στο πρόγραμμα της παράστασης διαβάζουμε:

Παναιτωλικός: η καρδιά στην κερκίδα

Λέγεται συχνά, όχι χωρίς κάποια ψηλομύτικη διάθεση, ότι το ποδόσφαιρο είναι «το όπιο του λαού» - παράφραση της ρήσης του Μαρξ για τη θρησκεία. Όμως, ο Γερμανός φιλόσοφος συμπλήρωνε πως η θρησκεία είναι «η καρδιά σε έναν κόσμο χωρίς καρδιά». Κι αυτό το συμπλήρωμα κάνει την αναλογία ακόμα πιο ταιριαστή, τουλάχιστον για όσους μεγάλωσαν στα τσιμέντα ενός γηπέδου. Είχα την τύχη να είμαι ένας από αυτούς, και για πολλά χρόνια της νεότερης ζωής μου -αλλά κάποιες φορές, ακόμα και τώρα- θα διάλεγα την συλλογική έκσταση της κερκίδας απέναντι σε αυτήν του θεάτρου, του κινηματογράφου, ή οποιαδήποτε άλλη. Συνεπώς, τολμώ να πω ότι γνωρίζω καλά τον Χριστόφορο, τον ήρωα αυτού του έργου. Έχω τραγουδήσει, πιει και ταξιδέψει μαζί του. Έχω δει ποια όνειρα και ποια αδιέξοδα τζογάρει σε ένα γκολ ή ένα αμφιλεγόμενο πέναλτι. Έχουμε ψάξει παρέα για την καρδιά σε έναν κόσμο χωρίς καρδιά.

Ευχαριστώ τον Λευτέρη Γιοβανίδη και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου για την ευγενική πρόσκληση, καθώς και την οικογένεια του Παναιτωλικού για την πολύτιμη βοήθεια. Για τα γενέθλια της ομάδας, στέλνω τις ευχές μου να τα χιλιάσει.

Κωνσταντίνος Σαμαράς, Συγγραφέας

Παναιτωλικός: ο παλμός μιας πόλης

Με ιδιαίτερη συγκίνηση χαιρετίζω την παραγωγή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Αγρινίου «Ελιά – Καπνός – Παναιτωλικός», ένα έργο που αντλεί τη δύναι ή του από τον ίδιο τον παλμό αυτού του τόπου.

Το Αγρίνιο, γη του καπνού και της ελιάς, κουβαλά μνήμες μόχθου, αγώνα αξιοπρέπειας. Μέσα σε αυτό το ζωντανό τοπίο, ο Παναιτωλικός δεν αποτελεί απλά μια ομάδα, αλλά ένα κοινό συναίσθημα μια φλόγα που περνά από γενιά σε γενιά και ενώνει τις φωνές, τις ελπίδες και τα όνειρα των ανθρώπων του.

Το έργο φωτίζει με ευαισθησία αυτή τη βαθιά σχέση τόπου και ανθρώπου. Ο ήρωάς του, μέσα από τις δοκιμασίες της ζωής, βρίσκει στον παλμό της ομάδας ένα καταφύγιο και μια αφετηρία· έναν χώρο όπου ο φόβος συναντά την πίστη και η καθημερινότητα μεταμορφώνεται σε προσδοκία.

Σε μια τόσο ιδιαίτερη επέτειο, το θέατρο γίνεται καθρέφτης της συλλογικής μας ταυτότητας και φορέας μνήμης και ελπίδας.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές. Εύχομαι η παράσταση να αγγίξει τις καρδιές των θεατών, όπως ακριβώς ο Παναιτωλικός αγγίζει διαχρονικά την ψυχή της πόλης μας.

Ο Δήμαρχος Αγρινίου Γεώργιος Παπαναστασίου

Παναιτωλικός: από το χώμα στην ιστορία

Το χώμα του Αγρινίου κουβαλά ιστορίες. Τον μόχθο της ελιάς, τον ιδρώτα του καπνού, τα χέρια των ανθρώπων που το δούλεψαν, το κράτησαν, το έκαναν ζωή. Σε αυτό το χώμα κάποτε, κύλησε μια μπάλα και ξεκίνησε μια ιστορία που έμελλε να ξεπεράσει το παιχνίδι και να γίνει σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη πόλη.

Ο Παναιτωλικός γεννήθηκε από αυτό το χώμα. Και κράτησε μέσα του την αντοχή, την επιμονή, την καθαρότητα. Με μια πορεία που ξεπερνά τον αθλητισμό, κατάφερε να εκφράσει αξίες που αναγνωρίζονται ευρύτερα. Αξίες όπως η ακεραιότητα, το ήθος, η συνέπεια, αλλά και μια βαθιά φιλεκπαιδευτική αποστολή που συνεχίζει να διαμορφώνει ανθρώπους και συνειδήσεις.

Η παράσταση «Ελιά – Καπνός – Παναιτωλικός» επιχειρεί να αγγίξει αυτή τη διαδρομή. Όχι ως μια απλή καταγραφή, αλλά ως αίσθηση.

Αποτελεί για μένα ιδιαίτερη συγκίνηση και χαρά το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας μου, ως πρόεδρος του Δ.Σ., το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου παρουσιάζει ένα έργο που συνομιλεί τόσο ουσιαστικά με την ταυτότητα του τόπου.

Θέλω να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες σε όλους τους συντελεστές της παράστασης. Στους δημιουργούς, τους ηθοποιούς, τους συνεργάτες μας και κυρίως στον Καλλιτεχνικό μας Διευθυντή Λευτέρη Γιοβανίδη, για την έμπνευση, τη φροντίδα και την ευθύνη με την οποία προσέγγισαν αυτό το εγχείρημα.

Κλείνοντας θέλω να ευχηθώ η παράσταση αυτή, μαζί με το μήνυμά της, αλλά και το ίδιο το αποτύπωμα του Παναιτωλικού, να ταξιδέψουν πέρα από τα όρια της πόλης. Να βρουν τον δρόμο τους σε ανθρώπους που, ακόμη κι αν δεν γνωρίζουν τον τόπο μας, μπορούν να αναγνωρίσουν μέσα από αυτήν την ιστορία κάτι βαθιά ανθρώπινο.

Γιατί τελικά, αυτό που ξεκινά από το χώμα, αυτό που έχει ρίζες, βρίσκει πάντα τον τρόπο να αγγίζει με την αλήθεια του τον άνθρωπο και να ταξιδεύει.

Ο Πρόεδρος Δ.Σ. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου Ανδρέας Σκαρτσάρης

Παναιτωλικός: όσα μας ενώνουν.

«Ελιά - Καπνός – Παναιτωλικός» ήταν σύνθημα που ακούγονταν στις κερ κίδες του γηπέδου μας, το οποίο δήλωνε την ταυτότητα της πόλης μας. Την ταυτότητα του καθενός μας. Στην επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου μας εξακο λουθεί να είναι το σύνθημα που μας ενώνει, ως τρίπτυχο που είναι βαθιά ρι ζωμένο στο DNA της περιοχής.

Είναι μεγάλη η χαρά που σε αυτή την επέτειο το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου, συμμετέχει μετατρέποντας αυτό το σύνθημα «Ελιά - Καπνός – Παναιτωλικός» σε μια ξεχωριστή παραγωγή. Σε ένα έργο που μετα λαμπαδεύει στις νεότερες γενιές μνήμες και εικόνες του παρελθόντος.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Καλλιτεχνικό Διευθυντή Λευτέρη Γιοβανίδη, ο οποίος οργάνωσε και σκηνοθέτησε αυτή την εξαιρετική παράσταση. Όπως επίσης στον συγγραφέα Κωνσταντίνο Σαμαρά και τους υπόλοιπους συντε λεστές. Στους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν στην παράσταση.

Είναι μια παράσταση που θα απολαύσουν όσοι βρεθούν στην αίθουσα του ΔΗΠΕΘΕ και θα διαπιστώσουν πόσο σημαντικά είναι αυτά που μας ενώνουν.

Γεράσιμος Μπελεβώνης Πρόεδρος ΠΑΕ Παναιτωλικός

Παναιτωλικός: ένας τόπος να ανήκεις.

Η ιστορία ενός τόπου είναι η ταυτότητά του και τα θεμέλια του μέλλοντός του. Φέτος, ο Παναιτωλικός Φιλεκπαιδευτικός και Γυμναστικός Σύλλογος Αγρινίου συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής, μια επέτειος που γεννήθηκε από την ανάγκη της κοινωνίας του 1926 να δημιουργήσει έναν χώρο άθλησης, παι δείας, πολιτισμού και συλλογικότητας.

- Με αφετηρία αυτή τη γιορτή γεννήθηκε το παρόν θεατρικό έργο. Γενιές και γενιές μεγάλωσαν φωνάζοντας στις κερκίδες του γηπέδου του Παναιτω λικού το συμβολικό σύνθημα «ΕΛΙΑ ΚΑΠΝΟΣ – ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ». Η ελιά και ο καπνός, δύο σύμβολα της περιοχής, διαμόρφωσαν ζωές και χαρα- κτήρες, και ο Παναιτωλικός δεν είναι απλώς μια ομάδα, αλλά ένα συλλογικό συναίσθημα, μια καρδιά που ενώνει μια ολόκληρη πόλη.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Χριστόφορος, ένας νέος που παλεύει με φόβους, απώλειες και αβεβαιότητα. Για εκείνον, ο Παναιτωλικός δεν είναι απλώς μια ομάδα είναι το οξυγόνο του. Μέσα από τον Παναιτωλικό βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει και να αναζητήσει τη θέση του στον κόσμο. Είναι αυτό που τον βοηθά να ξεχνά, να ισορροπεί ανάμεσα στην αποτυχία και την ελπίδα.

Παράλληλα, μια μάνα προσπαθεί να προστατεύσει το παιδί της και να του δώσει όση περισσότερη αγάπη μπορεί. Μια βαθιά οικεία ελληνική πραγμα τικότητα ξεδιπλώνεται στη σκηνή: μια πόλη της περιφέρειας, μια οικογένεια που δίνει καθημερινό αγώνα για επιβίωση και ένα γήπεδο που μεταμορφώ νεται σε χώρο ονείρου, σε τόπο φυγής αλλά και ταυτότητας.

Όλοι, ψυχές που συναντιούνται και παλεύουν με τα φαντάσματά τους και τα όνειρά τους: ένας νέος που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του, μια κοπέλα που τον αγαπά αληθινά, ένας φίλος που από όλους θεωρείται επιτυχημένος, ένας ηλικιωμένος που παίρνει τον ρόλο του πατέρα και, τέλος, μια μάνα που αγαπά και προσφέρει.

Στο τέλος, η ηθική έρχεται αντιμέτωπη με τον σκοπό που «αγιάζει τα μέσα» και το όνειρο με την ανασφάλεια. Γιατί, τελικά, όλοι αναζητούμε το ίδιο: έναν τόπο στον οποίο να ανήκουμε.

Λευτέρης Γιοβανίδης Καλλιτεχνικός Διευθυντής