Τετάρτη 15 Απριλίου 2026
Πραγματοποιήθηκε σήμερα Τετάρτη 15 Απριλίου, από τις Οργανώσεις Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, καθώς και το Παράρτημα Αγρινίου - Αμφιλοχίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τιμητική εκδήλωση στο χώρο του μνημείου στην Αγία Τριάδα, για τους 120 εκτελεσμένους κομμουνιστές την Μ. Παρασκευή του 1944.
Στην έναρξη της εκδήλωσης παρουσιάστηκε θεατρικό δρώμενο εμπνευσμένο από την θυσία των πεσόντων πατριωτών, ενώ στη συνέχεια διαβάστηκαν τα ονόματα των εκτελεσθέντων και πραγματοπιήθηκε κατάθεση στεφάνων.
Χαιρετισμό απηύθυνε ο Ιωάννης Λίτσας, εκπροσωπώντας το Παράρτημα Αγρινίου-Αμφιλοχίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο οποίος άφησε αιχμές για την διοργάνωση εκδηλώσεων τιμής για τους εκτελεσμένους από «συλλογικότητες», επισημαίνοντας ότι υποβαθμίζεται συνειδητά ο ρόλος του ΚΚΕ στην εθνική αντίσταση.
Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωσης ήταν ο Αλέξανδρος Παγώνης , μέλος της ΚΕΟΕ της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και του ΓΠ Δυτικής Ελλάδας.
«Τιμάμε την ιστορία του λαού μας και κρατάμε σφιχτά το κόκκινο νήμα της ιστορίας, του αγώνα και της θυσίας χιλιάδων κομμουνιστών και αγωνιστών που στάθηκαν περήφανα μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα για τις ιδέες τους και τον αγώνα τους απέναντι στους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες, όμως ''… εκεί που η Λευτεριά ανατέλλει απ' το αίμα (τους), θάνατος δεν υπάρχει…'', όπως έγραψε ''για τους πεσόντες στην κατοχή Αγρινιώτες και για όλους τους Ρωμιούς – θύματα του ναζισμού'' ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος στο ''Αναστάσιμο Μνημόσυνο''.
Στο επετειακό λαϊκό μουσικό αφιέρωμα, συμμετείχαν οι μουσικοί, Σωτήρης Γκεβετζές, Γιώργος Μπαγιώργος, Νεκτάριος Αποστολιώτης και Ευγενία Κορκότζελου.
Η ομιλία του Αλέξανδρου Παγώνη, μέλους της ΚΕΟΕ της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ:
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Φίλοι και φίλες,
Βρισκόμαστε για ακόμη μια φορά εδώ, σε έναν ιερό τόπο του νομού μας, σε έναν από τους δεκάδες τόπους μέσα στη χώρα, που είναι ποτισμένος με το αίμα των κομμουνιστών, με το αίμα των αγωνιστών του ΕΑΜ, με το αίμα του λαού μας.
Κάθε φορά που πατάμε αυτόν τον τόπο, αυτά τα σημεία και εδώ και σε όλη τη χώρα νιώθουμε χρέος, τιμή και ευθύνη
Στις 14 Απρίλη του '44, 120 ήρωες κομμουνιστές, οργανωτές της πάλης του λαού και μαχητές της Αντίστασης, έπεφταν με το κεφάλι ψηλά, αντικρίζοντας με θάρρος τα όπλα των ναζί.
Πρωτοπόροι καπνεργάτες, τσαγκάρηδες και άλλοι εργάτες στήθηκαν απέναντι στα πολυβόλα των ναζί Γερμανών κατακτητών.
Τρεις όμως από αυτούς, τους κρέμασαν στην κεντρική πλατεία της πόλης, τους δύο ΕΠΟΝίτες Πάνο Σούλο, Χρήστο Σαλάκο και τον Αβραάμ Αναστασιάδη συνταξιούχο τραπεζικό υπάλληλο. Ανάμεσα στους 120 ήταν και μια γυναίκα η Κατίνα Χατζάρα, πρωτεργάτρια της Εθνικής Αλληλεγγύης στη πόλη και της γύρω περιοχής.
Κανείς τους δεν λύγισε, κανείς τους δεν πρόδωσε τον αγώνα, τον λαό, το Κόμμα.
Ήταν μία ακόμα ηρωική πράξη αντίστασης, στο πλαίσιο του συνολικού αγώνα του ελληνικού λαού, των άλλων λαών της κατεχόμενης Ευρώπης, που μαζί με την εποποιία του Κόκκινου Στρατού και του σοβιετικού λαού έφεραν τελικά την πολυπόθητη μέρα της λευτεριάς από τους ναζί κατακτητές.
Έτσι έγινε τελικά δυνατό αυτό που φάνταζε αρχικά αδύνατο, ακατόρθωτο.
Ο αγώνας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ γέννησε χιλιάδες αγωνιστές, χιλιάδες ιστορίες ανώνυμων και επώνυμων ηρώων, που με τις πράξεις τους έγραψαν το όνομα τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία της αλύγιστης πάλης και το κυριότερο γεμίζουν εμάς σήμερα 82 χρόνια μετα, δύναμη για να αντιμετωπίσουμε το δικό μας Γολγοθά, να επιλέξουμε το σωστό αλλά δύσβατο μονοπάτι, το μονοπάτι του αγώνα.
Μας δείχνουν ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, ακόμα και αν έτσι φαίνεται.
Η εκτέλεση των 120 στο Αγρίνιο είναι από τις πιο τρανές αποδείξεις ότι το ΚΚΕ στάθηκε ο κύριος αιμοδότης του απελευθερωτικού αγώνα, με χιλιάδες μέλη και οπαδούς του Κόμματος να δίνουν τη ζωή τους, ανάμεσά τους και εκατοντάδες στελέχη του.
Προηγουμένως, κατά την τετράχρονη μεταξική δικτατορία, χιλιάδες κομμουνιστές πέρασαν από τις φυλακές και τις εξορίες
Πολλοί βέβαια προσπαθούν εντέχνως να κρύψουν την ιδιότητα αυτών που εκτελέστηκαν, τι τους έφερε στο απόσπασμα.
Ότι ήταν δηλαδή κομμουνιστές, μέλη του Εαμικου κινήματος, πρωτοπόροι αγωνιστές. Να μας πείσουν ότι ήταν γενικά κ αόριστα 120 Έλληνες, πατριώτες, αγωνιστές....
Δεν το κάνουν μόνο ή κυρίως για να βγάλουν απ' έξω το ΚΚΕ, κάτι που είναι και δύσκολο και το ξερουν, γιατί δεν υπάρχει μικρός και μεγάλος αγώνας ιδιαίτερα εκείνη την εποχή που δεν οργανώθηκε από το ΚΚΕ.
Εξάλλου και η ίδια η διαταγή των ΝΑΖΙ εκείνη τη μέρα είναι η εκτέλεση 120 κομμουνιστών όπως αναγράφεται εξάλλου στη διαταγή.
Το κάνουν για να αλλοιώσουν το χαρακτήρα του αγώνα τους. Το κάνουν για να πείσουν ότι οι περισσότεροι δεν ήξεραν και ακριβώς που συμμετείχαν, ότι ήθελαν απλά να εκφράσουν μια αντίσταση.
Να ακυρώσουν την ηρωική και συνειδητοποιημένη δράση τους, αψηφώντας το θάνατο.
Από τις πρώτες μέρες της κατοχής, με τις αποδράσεις από τις εξορίες και τις φυλακές, το Κόμμα στήθηκε ξανά στα πόδια του, μπήκε μπροστά.
Για το ΕΑΜ. Για τον ΕΛΑΣ. Την Εθνική Αλληλεγγύη.
Χωρίς το Κόμμα όρθιο, τίποτα δεν μπορούσε να γίνει.
Χωρίς το Κόμμα όρθιο, δεν θα υπήρχε ο ΕΛΑΣ.
Χωρίς τις πολιτικές οργανώσεις, δεν μπορούσε να κρατηθεί το αντάρτικο.
Γι' αυτό και οι ναζί ήξεραν πού χτυπούσαν.
Όλοι όσοι αντιστάθηκαν δεν ήταν οι λάθος άνθρωποι στο λάθος σημείο.
Είχαν απόλυτη γνώση των ενεργειών τους και των συνέπειων τους. Όπως πλήρη επίγνωση είχαν και όσοι πήγαν με το μέρος του κατακτητή, έγιναν δωσίλογοι.
Όπως πλήρη επίγνωση είχε και ο αστικός κόσμος της χώρας και τα κόμματα του εκείνη την εποχή που πήγαν σύσσωμα στο Καιρο ή απείχαν από την αντιστασιακή δράση.
Πολλές φορές ιδιαίτερα οι νέες γενιές μαθαίνοντας αυτά τα ιστορικά γεγονότα, αναρωτιόμαστε πως άντεξαν μπροστά στον θάνατο. Ακούς για την αγέρωχη στάση τους μπροστά στην εκτέλεση και βλέπεις ανθρώπους που ξεπερνάνε τα όρια τους.
Αναρωτιέσαι από τι «πάστα» ήταν φτιαγμένοι αυτοί οι άνθρωποι.
Στην πραγματικότητα όμως δεν ήταν υπεράνθρωποι, αλλά άνθρωποι του μόχθου και της δουλειάς, με αδυναμίες και τα λάθη τους, με την οικογένεια τους και τις καθημερινές σχέσεις τους.
Είχαν ωστόσο περάσει μέσα από ένα μεγάλο σχολείο.
Ένα σχολείο που μπορεί να μετατρέψει έναν λαϊκό άνθρωπο σε πρωτοπόρο επαναστάτη και έμπνευση για τους γύρω του, να μετατρέψει κάποιον που μοιάζει αδύναμος σε αλύγιστο, ακλόνητο και ασυμβίβαστο απέναντι σε όλες τις δυσκολίες και τους εχθρούς που συναντάει, όσο παντοδύναμοι και αν φαίνονται.
Είχαν πρωτοστατήσει σε μεγάλους λαικούς αγώνες, σε συγκρούσεις με το αστικό κράτος. Είχαν συμμετάσχει και στην οργάνωση της πάλης απέναντι στον κατακτητή.
Αυτά είναι τα υλικά με τα οποία πλάστηκαν αυτές οι μορφές ηρωισμού.
Γι' αυτό και ο Χρήστος Σαλακος, ένας από τους 3 πρώτους που εκτελέστηκαν στην κεντρική πλατεία, λίγα δευτερόλεπτα πριν τον εκτελέσουν, ούτε και τότε δεν λύγισε, αλλά φώναξε "ζήτω το ΕΑΜ, θα εκδικηθεί για μένα ο λαός του Αγρινίου". Τέτοιο σθένος είχαν.
Τέτοια πρότυπα, που έχει να προσφέρει πολλά η ηρωική ιστορία του λαού μας και του Κόμματός μας, βρίσκονται στον αντίποδα των σάπιων προτύπων που πλάσαρε και τότε και σήμερα το σύστημα στη νεολαία.
Στα πρόσωπά τους, η αστική τάξη αναγνώριζε την πρωτοπορία του επαναστατικού κινήματος, έβλεπε τον κίνδυνο για τη δική της εξουσία.
Ακριβώς έτσι τους έβλεπε και η ηγεσία των ναζί, γι' αυτό εξαπέλυσε πόλεμο εναντίον τους και σ' αυτό τον πόλεμο ήταν συνεπής μέχρι το τέλος.
Γι' αυτό και η θυσία των 120 στο Αγρίνιο δεν ήταν και η μοναδική. Πήρε τη θέση της στο πάνθεον της ιστορίας, μαζί με τους 200 της Καισαριανής, το μπλόκο της Κοκκινιάς και άλλες ηρωικές στιγμές.
Το γεγονός ότι ήταν κομμουνιστές δεν τους συγχωρέθηκε ποτέ. Αυτό τους οδήγησε να συλληφθούν και να φυλακιστούν εκείνη την εποχή που πήγαν σύσσωμα στο Καιρο ή απείχαν από την αντιστασιακή δράση.
Οι Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ ετοιμάζουμε μια μεγάλη πανεξόρμηση με την έκδοση για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές με τον Ριζοσπάστη του ερχομένου Σαββατοκύριακου και καλούμε όλους να προμηθευτούν αυτό το ντοκουμέντο.
Φίλοι και φίλες,
Οι συνθήκες στη προκατοχικη Ελλάδα αλλα και μετεπειτα, αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις συνεχώς οξύνονται. Τόσο σε περίοδο πολέμου όσο και σε περιόδους ειρήνης σε μια ταξική κοινωνία υπάρχει από τη μια η πατρίδα των εκμεταλλευτών, των καπιταλιστών που κατέχουν την εξουσία, παράσιτα της κοινωνίας, μια χούφτα μεγάλοι όμιλοι που βγάζουν αμύθητα κέρδη.
Και από την άλλη υπάρχει η πατρίδα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στην πόλη και την ύπαιθρο, που ζει φτωχικά με μεγάλους κόπους από την ίδια τη δουλειά της, παρακολουθώντας τη ζωή της να γίνεται χειρότερη χρόνο με τον χρόνο.
Αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα, σε περίοδο κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Το ΚΚΕ, στο πρόσφατο 22ο Συνέδριό του, επιβεβαίωσε και επικαιροποίησε τις βασικές του εκτιμήσεις και προβλέψεις, σχετικά με τη διεθνή κατάσταση, τους ανταγωνισμούς, τις πολεμικές αναμετρήσεις.
Μόλις δυο μήνες μετά, η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει και κάνει ακόμα πιο φανερό, ότι η τάση της κλιμάκωσης είναι ανεπίστρεπτη...
Ότι ένας νέος παγκοσμίων διαστάσεων πόλεμος, είναι πιο πιθανός από ποτέ.
Κι αυτό βέβαια ισχύει, ανεξάρτητα από τους πρόσκαιρους συμβιβασμούς και συμφωνίες που μπορεί να υπάρξουν, με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών...
Μόνο και μόνο για να συσσωρεύσουν νέα καύσιμη ύλη για την επόμενη ανάφλεξη.
Γιατί με τις προσωρινές εκεχειρίες, δεν εκλείπει η πραγματική αιτία των συγκρούσεων.
Μια αιτία, που δεν είναι άλλη, από το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, τον ανταγωνισμό για τις αγορές, τις πρώτες ύλες, τις σφαίρες επιρροής, τους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους.
Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο, που είναι οι φονικότερες του τελευταίου διαστήματος, αποδεικνύουν ότι ΗΠΑ και Ισραήλ αξιοποιούν την εύθραυστη εκεχειρία, η οποία αφορούσε και τον Λίβανο, για να αναπροσαρμόσουν την τακτική των επιθέσεών τους, την ίδια στιγμή που κανένας από τους αρχικά διακηρυγμένους στόχους τους στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν δεν έχει επιτευχθεί.
Οι δε δηλώσεις Μητσοτάκη, που χαρακτήρισε τη δολοφονία του λαού του Λιβάνου "αντιπαραγωγική", είναι ένα ακόμη μνημείο κυνισμού, απόρροια της στρατηγικής συμμαχίας με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ και της εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού και προς όφελος τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου.
Στο πλαίσιο αυτής της εμπλοκής ο πρωθυπουργός έχει αναλάβει ρόλο "λαγού" σε κρίσιμα ζητήματα, όπως ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και η αύξηση των πολεμικών δαπανών στην ΕΕ, που περιπλέκουν και οξύνουν περαιτέρω την κατάσταση.
Κάθε μέρα που περνάει φανερώνει ότι η άρχουσα τάξη της χώρας έχει χωθεί για τα καλά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή στο πλευρό των ΗΠΑ και Ισραήλ.
Τα συμφέροντα αυτής της τάξης υπηρετεί η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού. Γιατί πατρίδα των αστών είναι τα κέρδη τους, τα συμφέροντά τους, οι μπίζνες τους.
Για να προστατεύουν τις υποδομές της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Κύπρο βρίσκονται Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στο νησί, που παραμένει υπό κατοχή από τη ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία και με την ανοχή της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Δεν υπάρχει πιο προκλητικό ψέμα ότι όλοι αυτοί που ευθύνονται για την διαιώνιση της κατοχής, τώρα ξαφνικά νοιάζονται για την προστασία του κυπριακού λαού!
Για να προστατεύουν τους πετρελαιάδες της Σαουδικής Αραβίας, ελληνικοί "Patriot" όχι μόνο έχουν σταλεί σε αυτή τη χώρα, αλλά χρησιμοποιήθηκαν κιόλας για να αναχαιτίσουν ιρανικούς πυραύλους, σηματοδοτώντας πλέον την ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας σε έναν πόλεμο βρώμικο, ιμπεριαλιστικό.
Μάλιστα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ, με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ είχαν από κοινού ψηφίσει υπέρ της αποστολής. Είχαν μάλιστα στο κείμενο της συμφωνίας μεριμνήσει και τι θα γίνει με τις σορούς αν συμβεί οτιδήποτε στη συγκεκριμένη αποστολή.
Τέτοιο αίσχος!
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: Ποια ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα υπερασπίζονται οι "Patriot" στη Σαουδική Αραβία; Τι σχέση έχει αυτή η αποστολή με τη διαφύλαξη των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και του λαού μας; Καμία απολύτως.
Την ίδια ώρα τα κυβερνητικά στελέχη επιστρατεύουν όλο και πιο άθλια προσχήματα προκειμένου να στρατεύσουν τον λαό, να τον πείσουν να αποδεχτεί τη συμμετοχή στον πόλεμο.
Απέναντι στο ενδεχόμενο ενός τέτοιου σεναρίου, το οποίο θα έχει εφιαλτικές συνέπειες για τον λαό ολόκληρης της περιοχής, μία είναι η απάντηση: Λαϊκός ξεσηκωμός για να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο! Να ξεκουμπιστούν οι αμερικανονατοϊκοί από τη χώρα μας, να σταματήσει η αξιοποίηση της Βασης του Ακτιου για αμερικανονατοικους σκοπούς. Όλα όσα γίνονται το τελευταίο διάστημα με τις αντιφατικές δηλώσεις του Τραμπ δεν είναι πτυχές μιας τρελής προσωπικότητας όπως λένε διαφοροι αναλυτες ούτε η «έλλειψη σχεδίου».
Προδίδουν απλά, τα μεγάλα ζόρια που συναντούν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους, που δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν, ούτε έναν από τους διακηρυγμένους στόχους τους.
Αποδεικνύεται και από την εξέλιξη αυτού του πολέμου, ότι μόνον άτρωτοι και παντοδύναμοι δεν είναι, όπως θέλουν να παρουσιάζονται, για να καλλιεργούν την παράλυση και το φόβο στους λαούς.
Άλλωστε, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν είναι μια επίδειξη δύναμης των ιμπεριαλιστών, αλλά πρώτα από όλα, απόδειξη της αδυναμίας και των αδιεξόδων τους.
Διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για να βγουν οι λαοί στο προσκήνιο, να δοκιμάσουν τη δύναμή τους και να επιβάλουν το δίκιο τους.
Στο ερώτημα πολλών "τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε όλα αυτά»..., τι πρέπει να γίνει για «να αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό κίνημα σήμερα»...,!
Απαντάμε ότι βασική προϋπόθεση για αυτό είναι να συνειδητοποιείται πλατιά, ότι η μήτρα του πολέμου είναι ακριβώς το ίδιο το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν οι λαοί διαχωρίζουν τα ταξικά τους συμφέροντα από αυτά των εκμεταλλευτών τους, όταν οργανωθούν και παλέψουν για το δίκιο τους μπορούν να φέρουν τα “πάνω- κάτω".
Το απέδειξαν οι μπολσεβίκοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, βγαίνοντας νικητές, συγκροτώντας το πρώτο εργατικό- σοσιαλιστικό κράτος, το απέδειξαν τα αντιστασιακά κινήματα της Ευρώπης και η ΕΣΣΔ, όταν τσάκιζαν την φαινομενικά πανίσχυρη ναζιστική μηχανή στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αποδεικνύει, ακόμα και σήμερα, ο περήφανος λαός της Κούβας που αντιστέκεται στο πολύχρονο Αμερικανικό αποκλεισμό, παρά τις πρωτοφανείς κακουχίες που υφίσταται.
Υπάρχουν και σήμερα ενδείξεις μιας ελπιδοφόρας προοπτικής για την αναγκαία απάντηση των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων μπροστά στις εξελίξεις.
Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι ναυτεργάτες μας αρνούνται να υπογράψουν τα θανατόχαρτα και απεργούν ενάντια στην πολεμική εμπλοκή που τους θέλει αναλώσιμους για μερικά πετροδόλαρα παραπάνω...
Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι λιμενεργάτες του Πειραιά μαζί με συναδέλφους τους από 20 λιμάνια της Μεσογείου απέργησαν με σύνθημα ότι δεν δουλεύουν για τον πόλεμο τους.
Εμείς είμαστε περήφανοι για τους Έλληνες φαντάρους και στρατιωτικούς που καταγγέλλουν την πολεμική εμπλοκή και δηλώνουν έτοιμοι να υπερασπίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, και δεν χαμπαριάζουν απ' τις ποινές που τους επιβάλει η κυβέρνηση
Εμείς είμαστε περήφανοι, για τις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, όπου οι εργαζόμενοι αρνούνται να κάνουν νέες θυσίες για τον πόλεμο και τα κέρδη του κεφαλαίου.
Με την ιστορική πρωτιά στην ΑΔΕΔΥ.
Με την πρωτιά στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, στο ΕΚΑ.
Με τις πρωτιές στις Ομοσπονδίες των Δασκάλων στην ΔΟΕ, των γιατρών στην ΟΕΝΓΕ, στην ΕΙΝΑΠ, σε δεκάδες Νοσοκομεία.
Με την πρωτιά της «Πανσπουδαστικής» στους φοιτητικούς συλλόγους της χώρας.
Παντού όπου στήνονται κάλπες, οι δυνάμεις του ΚΚΕ χαρίζουν πικρές ήττες στη ΝΔ.
Και αυτές οι εστίες αντίστασης είναι που θα στήσουν ανάστημα να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες αυτού του πολέμου τους, που τις βιώνουμε στο πετσί μας, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Ήδη το ΔΝΤ καταγράφει διάφορα σενάρια και σε ένα «ακραίο» όπως το ονομάζει, αλλά υπαρκτό η διαταραχή στις τιμές των βασικών εμπορευμάτων είναι πιο έντονη και παρατεταμένη, με τις τιμές του πετρελαίου να αυξάνονται κατά 100% από το δεύτερο τρίμηνο του 2026, ενώ οι τιμές του φυσικού αερίου για την Ευρώπη και την Ασία αυξάνονται κατά 200% κατά την ίδια περίοδο, και οι τιμές των βασικών ειδών διατροφής κατά 5% το 2026 και 10% το 2027.
Η κυβέρνηση βέβαια, μπροστά στο νέο κύμα ανατιμήσεων αναπτύσσει την δικιά της προπαγάνδα.
Μιλάει για εισαγόμενο πληθωρισμό λες και δεν ξέρει πως ο πόλεμος στον οποίο συμμετέχει συνέβαλε στην αύξηση των τιμών! Μιλάει για μέτρα στήριξης τη στιγμή που όχι μόνο δεν δίνει, αλλά παίρνει κι άλλα από τον λαό. Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν διατηρούνται οι άδικοι έμμεσοι φόροι και αυξάνονται οι τιμές.
Περισσότερα κρατικά έσοδα προερχόμενα από τα λαϊκά στρώματα. Μιλάει για μέτρα ανάσχεσης της ακρίβειας και εννοεί ξανά την επιδότηση των υψηλών τιμών και των κερδών των ομίλων της Ενέργειας με κρατικό χρήμα.
Γι' αυτό δεν πρέπει, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι φοιτητές και οι μαθητές, να δεχτούν να αναστείλουν τις διεκδικήσεις τους, στο όνομα μίας ακόμα “έκτακτης κατάστασης".
Απέναντι στα μέτρα - κοροϊδία και στα κυβερνητικά καλέσματα για “σύνεση" και “υπομονή", προκειμένου να μην απειληθούν οι “δημοσιονομικοί στόχοι" αλλά και απέναντι στις “κοστολογημένες προτάσεις" της βολικής αντιπολίτευσης....
Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει ο εργατικός - λαϊκός αγώνας για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τις συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής. Το ελάχιστο σήμερα είναι: Η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Του ΕΦΚ στην Ενέργεια, που στο πλαίσιο των ανατιμήσεων αυξάνουν και τη φοροληστεία του λαού, τα ματωμένα πλεονάσματα. Είναι το πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της ενέργειας στη χονδρική αγορά και τους ενεργειακούς ομίλους. Οι ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Σήμερα ο λαός και η νεολαία νιώθουν δικαιολογημένα οργή, μιας και μαζί με τις συνέπειες του πολέμου και της συμμέτοχης της χώρας μας σε αυτόν, εξελίσσονται μια σειρά άλλα μεγάλα ζητήματα που την τροφοδοτούν.
Οι καθημερινές αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ έρχονται να προσθέσουν νέα στοιχεία στο σκηνικό σαπίλας της αντιλαϊκής πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουν να εγκλωβίσουν τον λαό σε νέες αυταπάτες, για να παλέψουν για ένα δήθεν «κράτος δικαίου».
Όμως κατι τέτοιο είναι αδύνατον να υπάρξει σε μια ταξική κοινωνία, όπου θεός είναι το κυνήγι του κέρδους, στην υπηρεσία του οποίου διατάσσονται κυβερνήσεις και αστικά κόμματα.
Για τα παραπάνω σκανδαλα μιλούν, φυσικά, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι απλά να μιλάς για ένα θέμα, για ένα κυβερνητικό σκάνδαλο, αλλά τι λες γι' αυτό...
Αν ως πολιτικό κόμμα αποκαλύπτεις στον λαό όλες τις αιτίες του ή τις συγκαλύπτεις κι εσύ με τον δικό σου τρόπο.
Το ΚΚΕ, για παράδειγμα, σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν αναγνωρίζει στην ΕΕ των μονοπωλίων, ρόλο κριτή και τιμητή της νομιμότητας για κανένα από αυτά τα θέματα.
Γιατί ήταν η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, η αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την πραγματική παραγωγή, η περιβόητη "τεχνική λύση", πολιτικές, δηλαδή, που υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις και διαμόρφωσαν το εύφορο έδαφος για να αναπτυχθεί επί ημερών της κυβέρνησης της ΝΔ, όλο αυτό το κύκλωμα διασπάθισης αγροτικών επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ,
Είναι το ευρωενωσιακό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, του "ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων” και της ελεύθερης εμπορίας κατασκοπευτικών συστημάτων που, πριν οδηγήσει στις γνωστές παρακολουθήσεις πολιτικών και στρατιωτικών επί κυβέρνησης ΝΔ, είχε οδηγήσει σε πάνω από 10.000 άρσεις του απορρήτου των επικοινωνιών κατ' έτος για λόγους δήθεν “εθνικής ασφαλείας", πάλι επί όλων των τελευταίων κυβερνήσεων!!!
Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τα άλλα κόμματα, εντοπίζει τη ρίζα όλων αυτών των σκανδάλων και εγκλημάτων στο ίδιο το σύστημα, το οποίο έχει στον πυρήνα της “νόμιμης" λειτουργίας του, το κυνήγι του κέρδους.
Γι' αυτό συγκεντρώνει τη γη και την παραγωγή σε λίγα χέρια, ξεκληρίζοντας τους βιοπαλαιστές αγρότες και αξιοποιώντας τις επιδοτήσεις ως το "τυρί στη φάκα”,
Εμείς δεν καλλιεργούμε αυταπάτες ότι το σημερινό εχθρικό κράτος, που υπάρχει για να κατοχυρώνει την αδικία, μπορεί ποτέ να γίνει "κράτος δικαίου”.
Δεν παραμυθιάζουμε τον λαό ότι το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα μπορεί να “καθαριστεί”, αν καθίσουν στις κυβερνητικές καρέκλες κάποια άλλα πρόσωπα.
Σύντροφοι και Φίλοι,
Η ιστορία αυτού του τόπου είναι τόσο βαριά που δεν αφήνει τη λήθη να την πλακώσει. Κάθε τόσο, πηγαίνει ορμητικά στο φως για να μας υπενθυμίσει τι σημαίνει πάλη, σκοπός, αφοσίωση, ανιδιοτέλεια.
Τι σημαίνει Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Από τους αφανείς ήρωες που δεν συμβιβάζονται με την εκμετάλλευση και την καταπίεση, μέχρι τους 120 που στάθηκαν μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα χωρίς να λυγίσουν, δίνοντας τη ζωή τους για τα ιδανικά της λευτεριάς και του δίκιου.
Εκείνοι δεν διάλεξαν την ενότητα με τους εκμεταλλευτές και τους συνεργάτες των κατακτητών.
Διάλεξαν τη μεριά του λαού, τη μεριά της ασυμβίβαστης πάλης με τη βαρβαρότητα, όποια μορφή κι αν παίπαίρνουν. Μπροστά σε αυτή τη θυσία υποκλινόμαστε. Κατανοούμε καλύτερα τον ρόλο και την αποστολή μας σήμερα.
Γιατί, το ζήτημα δεν είναι αν θέλεις να ζήσεις καλύτερα, χωρίς θυσίες και κινδύνους. Αυτό είναι αυτονόητο για κάθε άνθρωπο και φυσικά για τους κομμουνιστές.
Το ζήτημα είναι μπροστά στις θυσίες για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, στους οποίους υποβάλλεται καθημερινά ο λαός μας και με υπαρκτό πάντα τον κίνδυνο αυτές οι θυσίες να γίνουν ακόμη μεγαλύτερες, αν συνυπολογίσουμε τις εσωτερικές και διεθνείς εξελίξεις, μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο ο λαός μας να επιλέγει τις θυσίες της ταξικής πάλης, να βάλει το λιθαράκι, που θα οδηγήσει τελικά στο ξέφωτο, στην οικοδόμηση μιας άλλης, νέας, ανώτερης κοινωνίας.
Ορκιζόμαστε στην εκπλήρωση του χρέους που έχουμε αναλάβει, ώστε ο αγώνας μας να πάει μέχρι τέλους, μέχρι να συντριβεί το σύστημα που τσακίζει τις ζωές μας. Και από αυτή την υπόσχεση δεν κάνουμε βήμα πίσω. Αυτός είναι ο δρόμος της πραγματικής πατρίδας των εργαζομένων.
Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά στην οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο και την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό κυρίαρχο και με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους και αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς.
Και αυτός ο δρόμος περνά μέσα από τη συμπόρευση με το ΚΚΕ, για να δυναμώσει η ελπίδα, η οργάνωση και η δύναμη του λαού, για να δυναμώσει η προοπτική της κοινωνίας και οικονομίας, που θέτει στο επίκεντρο την ικανοποίηση των πραγματικών, διευρυμένων αναγκών της πλειοψηφίας, αξιοποιώντας τις σύγχρονες δυνατότητες του σοσιαλισμού.
Δόξα και τιμή στους 120 εκτελεσμένους κομμουνιστές του Αγρινίου!
Δόξα και τιμή στους ΕΑΜιτες και ΕΛΑΣίτες!
Στους Μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας! Δόξα και τιμή στο ΚΚΕ!
