Σάββατο 21 Μαρτίου 2026
Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής υπό τον τίτλο «Ομιλούσα Εικόνα 20+1 Ποιήματα» της Εκπαιδευτικού & Συγγραφέα, Παναγιώτας Μπουμπούλη, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 21 Μαρτίου στην Παλαιά Δημοτική Αγορά εκδήλωση που τελούσε υπό την αιγίδα του Δήμου Αγρινίου.
Ομιλητές ήταν:
- Ο κ. Γρηγόριος Σκιαδάς, Εκπαιδευτικός/Διευθυντής Γυμνασίου Αγίου Κωνσταντίνου.
- Ο κ. Χρήστος Σταύρακας, ζωγράφος.
Απαγγελία ποιημάτων παρουσίασε η κα Ουρανία Κατσιγιάννη, Εκπαιδευτικός - Διευθύντρια Δημοτικού Σχολείου Παραβόλας.
Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο κ. Χάρης Καφρίτσας, Πολιτικός Μηχανικός & Γ. Διευθυντής της Τριχωνίδας Α.Ε.
Την εκδήλωση «έντυσε» μουσικά η ερμηνεύτρια, Μικαέλλα Παπαχρυσάνθου (φωνή & πιάνο).
Χαιρετισμό απευθύναν η κα Μαρία Παπαγεωργίου, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού & Τουρισμού του Δήμου Αγρινίου, η κα Γεωργία Μπόκα, Αντιδήμαρχος Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας & Δημόσιας Υγείας και η κα Αμαλία Βούλγαρη, Εντεταλμένη Περιφερειακή Σύμβουλος για θέματα Ισότητας. Παρευρέθηκαν επίσης, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Αγρινίου, Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Τριάντης και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, Γιάννος Φαρμάκης και Παναγιώτης Γιαννιώτης.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι, 19 φωτογραφικά έργα του Χάρη Καφρίτσα, επιλέχθηκαν από την κα Μπουμπούλη και συνέβαλαν στην δημιουργία της ποιητικής συλλογής: «Ομιλούσα Εικόνα». Στην συλλογή Ποιημάτων, συμπεριλαμβάνονται επίσης και δύο ποιήματα με «αφετηρία» έργα ζωγραφικής των ζωγράφων Χρήστου Γαρουφαλή και Χρήστου Σταύρακα!
Όπως ανέφερε η κα Μπουμπούλη, το 1997, ο ποιητής Μιχαήλ Μήτρας είχε εισηγηθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας Συγγραφέων τον ορισμό μιας Ημέρας Ποίησης, με την ποιήτρια Λύντια Στεφάνου να προτείνει ως ενδεδειγμένη ημερομηνία την 21η Μαρτίου, «εκείνη τη μέρα που συνδυάζει το φως και το σκοτάδι, όπως η ποίηση». Έτσι, η Εταιρεία Συγγραφέων γιόρτασε την Ημέρα Ποίησης στην Ελλάδα ήδη στις 21 Μαρτίου 1998 και 1999, προτείνοντας μάλιστα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συγγραφέων την καθιέρωση της εαρινής ισημερίας ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Ποίησης, προαγγέλλοντας την παγκόσμια καθιέρωσή της.
Εξάλλου, η σχέση της Ελλάδας με τον ποιητικό λόγο εδράζεται (και) στην αδιάλειπτη συνέχεια της γλώσσας μας. Όπως επιβεβαιώνει η UNESCO, η Ελληνική αποτελεί τη ζωντανή γλώσσα με τη μακροβιότερη συνεχή παρουσία στην Ευρώπη, αριθμώντας σαράντα αιώνες προφορικής και είκοσι οκτώ αιώνες γραπτής παράδοσης. Αυτό το ιστορικό βάρος, που εκτείνεται από το ομηρικό έπος και το δημοτικό τραγούδι έως τον Σολωμό και τον Καβάφη, ανέδειξε την ελληνική ποίηση σε παγκόσμια “υπερδύναμη” της σύγχρονης εποχής.
Ο κ. Χάρης Καφρίτσας στον Πρόλογο του βιβλίου, αναφέρει τα εξής:
«Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα «ποιητικό ντοκουμέντο». Καλοστημένα και περιγραφικά ποιήματα, βαθιά αφηγηματικά, μέσα από την αλληλε πίδραση των φωτογραφιών.
Μια δημιουργός που επιτυγχάνει με την προσωπική της γραφή να ξε περάσει το «όριο», να αγγίξει αυτό που στην τέχνη ορίζεται ως «παρα γωγή ενός ανοιχτού συστήματος»:
Η δημιουργία των ποιημάτων ενσωματώνει χώρο και αναστοχασμό, δημιουργεί την αίσθηση πως αυτό που αναγνώσκεται, εφάπτεται κατά ένα τρόπο και στο δικό του κόσμο, ακόμα και αν δεν μπορεί να ορίσει πώς γίνεται αυτό.
Η αναζήτηση τρόπου έκφρασης της ποιήτριας, παράγει μια αυθεντική νέα γραφή, καθαρά μέσα από τον αυθορμητισμό και το συναίσθημα που της προκαλούν οι φωτογραφίες.
Ολη η συλλογή ποιημάτων, ενώ παραθέτει την εξέλιξη μιας ζωής, δεν επιζητεί να αποτελέσει ένα θεματικό ποιητικό πλάνο. Το κάθε ποίημα και η κάθε φωτογραφία αποτελούν ξεχωριστό θέμα. Η στιγμή αποτυπώ νεται στα ποιήματα με διάφορους τρόπους και προθέσεις, η προσωπική αίσθηση και συγκίνηση είναι έκδηλες, ανακαλύπτοντας τα συμφραζό μενα, εντός των οποίων γεννήθηκε η αλληλουχία ποιημάτων και εικόνων.
Οι γραπτές φόρμες καθαρές και πρωτογενείς, η σκηνοθεσία ποιητική και το αποτέλεσμα συγκροτεί μια ξεχωριστή καλλιτεχνική ταυτότητα, που σε συνέργεια με τις εικόνες προσθέτει στο βάθος της επικοινωνίας με τον αναγνώστη.
Τα λόγια δεν μπορούν να προσθέσουν κάτι περισσότερο.
Η συμβολή ενός επιμελητή άλλωστε εξαντλείται στο να υπογραμμίσει ή να οργανώσει ίσως κάποια βασικά στοιχεία της δημιουργού και της δουλειάς της.
Να δώσει ένα βασικό άξονα ανάγνωσης, προσπαθώντας να αναδείξει ιδιαιτερότητες, που χαρακτηρίζουν το ποιητικό έργο και δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες.
Κλείνοντας θέλω να τονίσω την μεγάλη συγκίνηση και ικανοποίηση που νιώθω, καθώς οι φωτογραφίες μου αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και δημιουργίας τούτης της Συλλογής!»
Λίγα λόγια για την συγγραφέα
Η Παναγιώτα Μπουμπούλη είναι πτυχιούχος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και εργάζεται ως Καθηγήτρια Αγγλικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού της Ηθικής Φιλοσοφίας, του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με βαθμό άριστα. Συνέχισε τις διδακτορικές της σπουδές στο τμήμα της Κοινωνικής Θεολογίας, του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου αρίστευσε επίσης. Ολοκλήρωσε την μεταδιδακτορική της έρευνα στην Κοινωνική Θεολογία, το 2025. Το βιβλίο αυτό είναι το τρίτο στη σειρά και η πρώτη ποιητική συλλογή της συγγραφέως, μέσα από την οποία παρουσιάζει πτυχές του εσωτερικού της κόσμου.
"Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε." Κώστας Καρυωτάκης
