Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Διαβάστε την Ποιμαντορική εγκύκλιο του Μητροπολίτη Αιτωλίας & Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού για την Πρωτοχρονιά και το Νέο Έτος 2026.
Πρός τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀγαπητοί μου πατέρες καί ἀδελφοί,
Παιδιά μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,
Κάθε ἑορτή καί ἐπέτειος, ἰδιαιτέρως κάθε Πρωτοχρονιά, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀποτελεῖ ἀφορμὴ δοξολογίας πρὸς τὸν Θεὸ γιὰ τὸ μεγάλο, το πολύτιμο δῶρο τοῦ χρόνου. Ὁπωσδήποτε, ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ἔχει τὸν ἰδιαίτερο τόπο τῆς καταγωγῆς του. Ὁ χρόνος ὅμως ἀποτελεῖ τὴν μεγάλη, τὴν κοινὴ πατρίδα ὅλων μας. Μέσα στὸν χρόνο κινούμαστε, μέσα στὰ δικά του ὅρια πραγματοποιοῦμε τὶς δραστηριότητές μας, αὐτὸς εἶναι τελικὰ ποὺ θὰ ἀξιολογήσει τὰ ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες μας.
Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει ἐγκλωβίσει τὴν ζωή του στὰ στενὰ ὅρια τοῦ κοσμικοῦ χρόνου, κάθε Πρωτοχρονιά, παρὰ τὴν γιορταστική της ἀτμόσφαιρα, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀποτελεῖ καὶ ἀφορμὴ μιᾶς ἀνεπαίσθητης μελαγχολίας· ἴσως γιὰ τὸν χρόνο ποὺ κυλάει τόσο γρήγορα, ἴσως γιὰ τὶς ἀναμνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἴσως γιὰ τὶς προσδοκίες τοῦ μέλλοντος πού, μόνον ὁ Θεὸς γνωρίζει ἂν θὰ ὑλοποιηθοῦν.
Γιὰ τὸν ἄνθρωπο τῆς πίστεως ὅμως, ὁ χρόνος ἀποτελεῖ μιὰ εὐκαιρία μεταμορφώσεως, ἀπὸ ἕνα κουβάρι ἡμερῶν ποὺ διαρκῶς μαζεύει, σὲ γέφυρα ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν αἰωνιότητα. Πολλοὶ πιστεύουν πώς, ὅσο περνάει ὁ χρόνος, τόσο οἱ ἡμέρες γίνονται «βαρύτερες». Ὅλοι μας ξέρουμε πὼς ὁ χρόνος κυλᾶ ὅλο καὶ γρηγορότερα. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸν σταματήσει καὶ νὰ ἀποτρέψει τὶς ἀποφάσεις του. Μοιάζει μὲ ἕναν μαγνήτη, μία διαστημικὴ μελανὴ ὀπή, ποὺ διαρκῶς μᾶς ἕλκει καὶ μᾶς ἀπειλεῖ μὲ τὸ «τίποτα». Ἂν ὅμως ἀναζητήσουμε τὸν Δημιουργὸ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ Σύμπαντος, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν Χριστό, τὸν Ὁποῖον πρὶν λίγες ἡμέρες ὑποδεχθήκαμε, ὅλη ἡ προοπτικὴ ἀλλάζει.
Ὅσο τοποθετοῦμε τὸν Κύριο τῶν Δυνάμεων στὸ κέντρο τῆς ζωῆς μας, ὅσο προσηλώνουμε τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας στὸ δικό Του πρόσωπο καὶ στὸ δικό Του θέλημα, ἡ ζωή μας, ἡμέρα μὲ τὴ ἡμέρα, ἀναγεννᾶται. Αὐτὸς εἶναι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀναγεννήσεώς μας, Αὐτός, ὅμως, εἶναι καὶ ὁ Οἰκοδεσπότης ποὺ μᾶς καλεῖ κάθε στιγμὴ νὰ παραβρεθοῦμε, ἀπὸ αὐτὴ κιόλας τὴν ζωή, στὸ δεῖπνο τῆς αἰώνιας Βασιλείας. Τότε καὶ μόνον τότε, οἱ ἡμέρες καὶ οἱ ὧρες σταματοῦν τὴν ξέφρενη πορεία τους καὶ μᾶς καλοῦν νὰ τὶς γεμίσουμε μὲ ἕναν ὑψηλὸ καὶ ἐλπιδοφόρο σκοπό: Μιὰ ζωὴ γεμάτη φῶς, μιὰ ζωὴ ποὺ θὰ προσφέρει διαρκῆ μαρτυρία τῆς ἀπέραντης ἀγάπης τοῦ ἐπουράνιου Πατέρα μας πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Τίποτε δὲν μᾶς ἐμποδίζει, ὁ νέος χρόνος ποὺ σήμερα ξημερώνει, νὰ εἶναι ὁ καλύτερος τῆς ζωῆς μας. Τίποτε δὲν μᾶς ἐμποδίζει, ὁ νέος χρόνος ποὺ σήμερα γεννιέται, νὰ ἀποτελέσει χρόνο ἀποφάσεων γιὰ λιγότερο ἐγωισμό, περισσότερη αὐτοκριτική, μεγαλύτερη ἀφοσίωση στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πλουσιότερα ἔργα ἀγάπης καὶ προσφορᾶς. Γιὰ κάθε ἔμβιο ὀν τῆς δημιουργίας, ὁ χρόνος ἀποτελεῖ μονόδρομο, χωρὶς περιθώρια ἀλλαγῆς καὶ μεταμορφώσεως. Γιὰ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὅμως, ὁ χρόνος ἀποτελεῖ ἄσκηση ἐλευθερίας καὶ διαρκοῦς ὑπενθυμίσεως πώς, ὅ,τι ζοῦμε, ἐμεῖς καὶ ὁλόκληρη ἡ κοινωνία μας, ἀποτελεῖ καρπὸ τῶν ἐπιλογῶν μας.
Ναί, ἀδελφοί! Κατέχουμε ὡς δῶρο τὴν δυνατότητα νὰ δίνουμε μορφὴ στὸν χρόνο μας, νὰ γεμίζουμε μὲ φῶς τὶς ἡμέρες μας, νὰ πλουτίζουμε μὲ πνευματικὴ σκοπιμότητα τὶς ὧρες μας καὶ νὰ μεταβάλλουμε τὴν κάθε στιγμὴ σὲ παράθυρο πρὸς τὴν αἰωνιότητα, αὐξάνοντας τὴν πίστη καὶ τὴν ἀγάπη μας.
Χαρὰ καὶ εὐφροσύνη λοιπόν, ἁρμόζει στὴν σημερινὴ ἡμέρα. Ὁ Θεός, γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, μᾶς προσφέρει τὴν μεγάλη εὐκαιρία νὰ ἐνισχύσουμε τοὺς δεσμούς μας μαζί Του, μέσῳ τῆς συμμετοχῆς μας στὴν μυστηριακὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ νὰ ἐλαφρώσουμε, μὲ τὴν μίμηση τῆς δικῆς Του ἀγάπης, τὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦνε γύρω μας. Εἶναι ἀλήθεια πὼς τὰ βάρη τῆς ζωῆς συχνὰ μοιάζουν ἀσήκωτα καὶ πὼς τὰ περιθώρια ἐξόδου ἀπὸ τὶς ἀτομικές μας ἀνάγκες μοιάζουν ἀνύπαρκτα. Ὅσο ὅμως ἀποθέτουμε βάρη καὶ ἀνάγκες στὴν πρόνοια καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τόσο ὁ χρόνος καὶ ἡ καρδιά μας θὰ ἐξοικονομεῖ χῶρο γιὰ τὸν ἄλλον. Ὅσο ἡ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του θὰ νικᾶ τοὺς φόβους καὶ τὶς ἀγωνίες μας, τόσο οἱ ἡμέρες ὅλων μας θὰ μεταμορφώνονται σὲ θύρες παράδεισου.
Ἀδελφοί μου,
Ἂς δοξάσουμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἄπειρη μακροθυμία Του καὶ ἂς καταθέσουμε στὰ πόδια Του τὸν χρόνο μας. Μόνον Αὐτὸς ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ τὸν μεταμορφώσει σὲ καιρὸ ἁγιότητος. Μόνον Αὐτὸς ἔχει τὴν δύναμη νὰ χαράζει κάθε ὥρα καὶ κάθε λεπτὸ δρόμους ἀπρόσμενους, ὅταν ὀρθώνονται γύρω μας πανύψηλα ἀδιέξοδα. Διότι, τελικά, ὁ χρόνος δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία κοίτη ποταμοῦ μέσα στὴν ὁποία ρέει ἡ παρουσία καὶ ἡ εὐλογία Του ποὺ ποτίζουν τὶς ζωές μας, ὅπως πότισαν καὶ τὴν ζωὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ τὸν ἔκαναν καθημερινὰ νὰ δοξολογεῖ τὸν Θεὸ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο:
Πόσο ἀπέραντος εἶναι ὁ πλοῦτος, ἡ σοφία καὶ ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ!
Πόσο ἀνεξερεύνητες εἶναι οἱ ἀποφάσεις του καὶ ἀνεξιχνίαστοι οἱ δρόμοι του! (Ρωμ. 11:33)
Ἂς εὐλογήσει ὁ Κύριος τὸν νέον ἐνιαυτὸν τῆς χρηστότητός Του καὶ ἂς μεταβάλλει τὴν πρόσκαιρη ζωή μας σὲ προετοιμασία εἰσόδου στὴν αἰώνια Βασιλεία Του. Καλό καί εὐλογημένο τό νέο ἔτος, μέ τήν Χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.
Μὲ ὅλη μου τὴν πατρικὴ ἀγάπη,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ