Η επίσημη υποδοχή του νέου Μητροπολίτου κ. Δαμασκηνού, στο Αγρίνιο

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2022

Με ιδιαίτερες τιμές πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, 12 Νοεμβρίου 2022 η επίσημη Υποδοχή και η Ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού στην πόλη του Αγρινίου.

Τον νέο Μητροπολίτη υποδέχθηκαν στην κεντρική πλατεία ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, ως Τοποτηρητής άχρι τούδε της Ιεράς Μητροπόλεως και Εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου, ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γεώργιος Παπαναστασίου, ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμ. Επιφάνιος Καραγεώργος και πλήθος λαού.

Ο Δήμαρχος Αγρινίου με εγκάρδιους λόγους καλωσόρισε τον νέο Μητροπολίτη και ο Σεβασμιώτατος αντιφώνησε καταλλήλως.

Στη συνέχεια, εν πομπή κατευθύνθηκαν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής, όπου ο Πρωτοσύγκελλος αρχιμ. Επιφάνιος Καραγεώργος ανέγνωσε την Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου και το Προεδρικό Διάταγμα περί εκλογής, αναγνωρίσεως και καταστάσεως του νέου Μητροπολίτου.

Ακολούθησε η τελετή της Ενθρονίσεως στην οποία συμμετείχαν οι Μητροπολίτες Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Νέας Κρήνης κ. Ιουστίνος, Καστορίας κ. Καλλίνικος και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος.

Συμμετείχαν επίσης οι Ιεροκήρυκες, οι Αρχιερατικοί Επίτροποι και οι Κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως και άλλων Μητροπόλεων.

Παρέστησαν ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριος Φαρμάκης, Βουλευτές, η Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας, Δήμαρχοι της Αιτωλοακαρνανίας, Αντιδήμαρχοι, Περιφερειακοί Σύμβουλοι, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, Φορέων και Οργανισμών της πόλεως, κληρικοί και πλήθος κόσμου, οι οποίοι, σε κλίμα ενθουσιασμού, επευφημούσαν τον νέο Πνευματικό τους Πατέρα και Ποιμενάρχη αναφωνώντας το «Άξιος».

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, ως Εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου, μετέφερε τις ευχές του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου για καλλίκαρπη Ποιμαντορία και περιέγραψε στον νέο Ποιμενάρχη που αρχίζει σήμερα την επισκοπική του διακονία στην πόλη του Αγρινίου, την μεγαλύτερη πόλη του Νομού, πώς ο ίδιος αισθάνεται το Αγρίνιο, χαρακτηρίζοντάς το πόλη πονεμένη, μαρτυρική και δημιουργική.

Αναφέρθηκε στην παράδοση που μετέφεραν οι πρόσφυγες, Μικρασιάτες και Πόντιοι. Μίλησε για τα σκληρά αντίποινα του φασισμού και του ναζισμού με ομαδικές εκτελέσεις πατριωτών, αλλά και τις φοβερές συνέπειες του εμφυλίου πολέμου. Μνημόνευσε τους μακαριστούς αρχιμανδρίτες Βενέδικτο Πετράκη και Απόστολο Φαφούτη και τον πρωτοπρεσβύτερο Αθανάσιο Παπαποστόλου, οι οποίοι προσέφεραν πάρα πολλά στο Αγρίνιο.

Ολοκληρώνοντας την προσφώνησή του ανέφερε ότι «σε αυτήν την πόλη που συνδυάζει τον πόνο, το μαρτύριο και την δημιουργικότητα είναι πρόκληση να εργασθή κανείς ποιμαντικά, γιατί συνδυάζει όλες τις δυναμικές αντιθέσεις, δηλαδή συνδυάζει την αστική με την αγροτική συνείδηση, την τέχνη με την επιστήμη, την θεολογία με τον ουμανισμό, την κοινωνιολογία με τον υπαρξισμό και πολλά άλλα».

Ακολούθησαν οι προσφωνήσεις του Περιφερειάρχου Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκταρίου Φαρμάκη και του Αρχιερατικού Επιτρόπου Αγρινίου και Στράτου αρχιμ. Νεκταρίου Τριάντη.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, κατά τον Ενθρονιστήριο λόγο του, τόνισε ότι ο ρόλος του Επισκόπου είναι διακονία ενότητος και καταλλαγής λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ο επίσκοπος είναι ο εγγυητής της ενότητος της τοπικής Εκκλησίας, κατά το πρότυπο του Χριστού. Σύμφωνα με την φράση του αγίου Κυπριανού Καρθαγένης «ο επίσκοπος εν τη Εκκλησία και η Εκκλησία εν τω επισκόπω». Από πού πηγάζει αυτή η σχέση επισκόπου και τοπικής Εκκλησίας; Από το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, όπου ο Επίσκοπος, καθώς μας διδάσκει ο θεοφόρος Ιγνάτιος, ίσταται εις τύπον και τόπον Χριστού, ως ο κατ’ εξοχήν Προεστώς της Ευχαριστιακής Συνάξεως και επιτελεί το έργο του Χριστού. Όπως ο Κύριος, με την εφάπαξ θυσία Του, μας ένωσε όλους και μας προσήγαγε στον Θεό Πατέρα, έτσι και ο εις τόπον Χριστού ιστάμενος επίσκοπος, τελώντας την αναίμακτο θυσία, ενώνει όλα τα μέλη της Εκκλησίας του και τα προσάγει στον Θεό».

 

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΟΜΙΛΙΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ  ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ κ.κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ναυπάκτου καί γίου Βλασίου κ.κ. ερόθεε, Τοποτηρητά χρι τοδε, τς ερς τατης Μητροπόλεως, καιΕκπρόσωπε του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου.

Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι γιοι ρχιερες.

Κύριε κπρόσωπε τς λληνικς Κυβερνήσεως.

Κύριε Περιφερειάρχα.

Κύριοι Βουλευτές. 

Κύριε Δήμαρχε γρινίου.

Κύριοι Δήμαρχοι.

Κυρία ντιπρεριφερειάρχη.

νδοξότατοι γήτορες το Στρατο καί τν Σωμάτων σφαλείας.

κπρόσωποι τν Πολιτικν, Δημοτικν, Δικαστικν καί κπαιδευτικν ρχν τς Πόλεως καί τς Περιφερείας.

Λοιποί κπρόσωποι Φορέων καί Συλλόγων.

δελφοί συμπρεσβύτεροι καί ελαβέστατοι Διάκονοι.

Λαέ το Θεο, γαπημένε καί ελογημένε,

 Μέ ερή συγκίνηση, φατη χαρά καί χρηστές λπίδες εσλθα πρό λίγου στόν δεύτερο πνεύμονα τς ερς Μητροπόλεως Ατωλίας καί καρνανίας, τό μεγαλύτερο στικό κέντρο τς περιοχς μας, τήν πόλη το γρινίου. Καί μέ τά ασθήματα ατά, τενίζω πόψε τά πρόσωπα λων σάς πού εστε τά μέλη τς τοπικς μας κκλησίας πού παροικε στήν μορφη, ρχαία καί συνάμα σύγχρονη ατή πόλη. 

πό τόν ρχιερατικό θρόνο το Μητροπολιτικο ατο Ναο το γρινίου ναπέμπω ν πρώτοις δοξολογία πρός τόν ν Τριάδι Θεό, διότι δήγησε, κατά τό νεξιχνίαστο θέλημά Του, τά βήματά μου δ, στόν μοναδικό ατό τόπο, στόν ποο συγκλίνουν μυθολογία καί πανάρχαιη στορία, που τό πολυποίκιλο φυσικό κάλλος μιλλται τίς ποικίλες ψεις μις ξελιγμένης καί πολυπράγμονος πόλης.

Μέσα πό τά πρόσωπά σας τενίζω τούτη τήν πόλη, πού πό σήμερα γίνεται καί δική μου πόλη, τς ποίας τό χαρακτηριστικό εναι τι νώνει μέρη καί νθρώπους. γεωγραφική θέση το γρινίου, πως καλύτερα γνωρίζετε, νώνει τήν Ατωλία μέ τήν καρνανία, τό Παναιτωλικό ρος μέ τό ρχαο «μεγάλο ατωλικόν πεδίον», τήν μεγαλύτερη λίμνη τς λλάδος, τήν Τριχωνίδα, μέ τόν δεύτερο μεγαλύτερο ποταμό τς πατρίδος μας, τόν χελο. Συγχρόνως, πληθυσμιακή σύνθεση τς πόλης μας εναι ξίσου ποικίλη καί πλούσια. Τό γρίνιο γινε καί ατό νας φιλόξενος τόπος γιά τούς Μικρασιάτες πρόσφυγες πού πρίν πό κατό κριβς χρόνια ρθαν δ πό τόν Πόντο, τήν ωνία τήν Καππαδοκία καί γκαταστάθηκαν κυρίως στήν περιοχή το γίου Κωνσταντίνου, συμβάλλοντας καθοριστικά στήν νανέωση τς πόλης. Μαζί μέ ατούς τό γρίνιο νωσε, τόν τελευταο αἰῶνα, πειρτες, Ερυτάνες καί καρννες. 

Ατό κριβς καλομαι νά κάνω καί γώ:  Νά νώνω λους τούς πιστούς χριστιανούς πού κατοικον σέ ατό τόν τόπο, φο ποστολή το πισκόπου εναι πρωτίστως διακονία νότητος καί καταλλαγς. 

Πράγματι, πίσκοπος, πως μς τό δίδαξε πρτος πό λους τούς Πατέρες τς κκλησίας μας, δη τόν δεύτερο αἰῶνα, ερομάρτυς καί Θεοφόρος γιος γνάτιος πίσκοπος ντιοχείας, εναι γγυητής τς νότητος τς τοπικς κκλησίας, κατά τό πρότυπο το Χριστο. Σύμφωνα μέ τήν φράση το γίου Κυπριανο Καρθαγένης « πίσκοπος ν τ κκλησί καί κκλησί ν τ πισκόπ». πό πο πηγάζει ατή σχέση πισκόπου καί τοπικς κκλησίας; πό τό Μυστήριο τς Θείας Εχαριστίας, που πίσκοπος, καθώς μς διδάσκει θεοφόρος γνάτιος, σταται ες τύπον καί τόπον Χριστο, ς κατ’ ξοχήν Προεστώς τς Εχαριστιακς Συνάξεως καί πιτελε τό ργο το Χριστο. πως Κύριος, μέ τήν φάπαξ θυσία Του, μς νωσε λους καί μς προσήγαγε στόν Θεό Πατέρα, τσι καί ες τόπον Χριστο στάμενος πίσκοπος, τελώντας τήν ναίμακτο θυσία, νώνει λα τά μέλη τς κκλησίας του καί τά προσάγει στόν Θεό. πό τήν Θεία Λειτουργία πηγάζει λοιπόν, γαπητοί μου δελφοί, θέση του ς πί κεφαλς τς τοπικς κκλησίας, λλά καί κάθε διοικητική διακονία καί μυστηριακή ξουσία του. 

Διότι Θεία Λειτουργία ποτελε τό πέρας, τό τέλος, λλά καί τήν παρχή λης τς χριστιανικς ζως καί το πνευματικο γώνα κάστου πιστο. Γράφει γιος Νικόλαος Καβάσιλας: «Ατός εναι καί λόγος πού τό Μυστήριο τς Θείας Εχαριστίας τελεται τελευταο: Πέρα πό ατό δέν εναι δυνατόν νά προχωρήση κανείς νά προσθέσει κάτι λλο. (...) στερα πό τήν Θεία Εχαριστία δέν πάρχει λλο Μυστήριο στό ποο νά προχωρήσουμε, λλά πρέπει νά σταθομε σέ ατό καί νά δομε πς θά διαφυλάξουμε τόν θησαυρό».

Γιά τόν λόγο ατό καί γιος γνάτιος τονίζει τι λα πρέπει νά περάσουν πό τήν Εχαριστία καί πό τόν προεσττα της, τόν πίσκοπο, στε νά κκλησιοποιηθον, νά γίνουν κκλησία. πογραμμίζει μάλιστα τι « λάθρ πισκόπου τι πράσσων τ διαβόλ λατρεύει». κόμη καί ργα ερά καί φέλιμα, πως τό κήρυγμα φιλανθρωπία, ταν γίνονται χωρίς τήν ελογία το πισκόπου δέν συντελον στήν νότητα τς τοπικς κκλησία λλά τήν διασπον. Καί νότητα τς κκλησίας εναι δια οσία της. 

Εμαι βέβαιος, γαπητοί γρινιτες καί παξάπαντες δελφοί χριστιανοί, τι λα ατά τά γνωρίζετε καλά. Σς τά δίδαξε δη μεσος προκάτοχός μου καί συντοπίτης σας, σιος κατά τόν βίο καί εραποστολικός κατά τό φρόνημα, μέχρι πρό λίγων μηνν λαοπρόβλητος πίσκοπός σας, πολύκλαυστος Κοσμς. Χάρη σέ κενον λλά καί στήν εραποστολική ργασία πολλν λλων διδασκάλων, γνωρίζω τι συναντ σήμερα ναν εσεβ λαό το Θεο, διαίτερα καλλιεργημένο πνευματικά, κατηρτισμένο γιογραφικά καί πατερικά, πού «στήκει καί κρατε τάς παραδόσεις» τς γίας μας ρθοδόξου κκλησίας καί το γένους μας. πόλη ατή διακρίνεται γιά τήν ελάβεια τν κατοίκων της. Τό γρίνιο εναι σως πό τά λίγα μέρη της λλάδος πού συμμετοχή το λαο στήν λιτανεία το Προστάτη καί Πολιούχου του, το γίου Χριστοφόρου, εναι τόσο πάνδημη καί λοκληρωτική. 

τόπος ατός γέννησε καί νέδειξε στορικές φυσιογνωμίες καί μεγάλες προσωπικότητες χι μόνο στόν χρο τς πολιτικς, τν γραμμάτων καί το πολιτισμο λλά καί τς κκλησίας, μέ πρτο βέβαια τόν ερομάρτυρα καί σαπόστολο τς θνικς μας Παλιγγενεσίας, τόν  γιο Κοσμ τόν Ατωλό μέχρι τόν νεώτερο γιο Καλλίνικο δέσσης λλά καί τούς σύγχρονους εραποστόλους, τούς μακαριστούς Μητροπολίτες, τόν πολυγραφώτατο χελώου Εθύμιο Στύλιο καί βέβαια τόν ταπεινό καί κατάβλητο ργάτη το Εαγγελίου Κοσμ Παπαχρστο. συμβολή τους στήν τοπική μας κκλησία πρξε ελογία Θεο πού συνεχίζει νά καρποφορε.

χω πληροφορηθε τήν πλούσια λατρευτική ζωή, τό ξιόλογο ργο χριστιανικν κινήσεων, τήν γενναιόδωρη προσφορά το λόγου το Θεο, τό ξιοσημείωτο νεανικό καί κατηχητικό ργο, τίς ποικίλες πολιτιστικές δράσεις πού δ καί χρόνια ναδεικνύουν ατό τόν τόπο καί ατή τήν ερά Μητρόπολη. Γιατό νομίζω τι ντηχον καί σέ μένα τά λόγια το Κυρίου μας: «ν γρ τοτ λγος στν ληθινς, τι λλος στν σπερων κα λλος θερζων. γ πστειλα μς θερζειν οχ μες κεκοπικατε· λλοι κεκοπικασι, κα μες ες τν κπον ατν εσεληλθατε». Καί γώ σήμερα εσέρχομαι στόν κόπο το μακαριστο Μητροπολίτου Κοσμ καί ατν πού εραποστολικά ργάσθηκαν πρό ατο καί μαζί μέ ατόν. 

ρχομαι, μως, γαπητοί μου δελφοί, χι γιά νά δρέψω τούς καρπούς το κόπου τους, οτε γιά νά ναπαυθ, λλά γιά νά συνεχίσω τό ργο τους καί, άν μπορέσω, νά τό αξήσω. πιτρέψατέ μου νά παναλάβω ατό πού πολλές φορές επα μετά τήν κλογή μου, τι θά ργασθ καί θά κοπιάσω μέ λες τίς σωματικές καί πνευματικές μου δυνάμεις γιά τό ποίμνιο πού μο μπιστεύτηκε Θεός. 

Εμαι Πατέρας λων, καί σάς πού εστε τώρα δ καί κείνων πού δέν ερίσκονται δ, ετε γιατί δέν μπορον, ετε γιατί δέν ασθάνονται τήν νάγκη. σο πάρχει στω καί να πρόβατο μακριά πό τά 100 τς ποίμνης μας δέν μπορ νά δώσω «πνον τος φθαλμος μου κα τος βλεφροις μου νυσταγμν κα νπαυσιν τος κροτφοις μου».

κκλησία καί πίσκοπός της δέν καλονται μόνο νά ποδεχθον γαπητικά σους ρχονται κοντά της. Κατά τό πρότυπο το Χριστο, καλός γεωργός πρέπει νά ξέλθει γιά νά σπείρει καί καλός ποιμήν γιά νά βρε τό πλανώμενο. Ατή τήν θυσιαστική εραποστολική ξοδο ραματίζομαι καί γώ. κκλησία μας εναι τόπος συνάντησης καί διαλόγου. πευθύνω πόψε ατό τό κάλεσμα συνάντησης, γνωριμίας καί διαλόγου πρός κάθε ντιμη συλλογική προσπάθεια το τόπου καί πρός κάθε νθρωπο καλς θελήσεως πού κατοικε δ. Καλ, παράλληλα, λους σας, καί εδικά τούς φιλόθεους ερες μου καί τούς λοιπούς ν Κυρίω συνεργούς μας, νά ργασθομε γιά μία κκλησία νοικτή πρός λους, ποία θά φουγκράζεται τά μηνύματα τν καιρν καί θά ξέρχεται, σάκις χρειάζεται, στε νά πιτελε τήν ποστολή της πού εναι νά προσλαμβάνει τόν κόσμο καί νά τόν μετατρέπει σέ Βασιλεία το Θεο.

Περαίνοντας τόν λόγο, γαπητοί μου δελφοί, πιθυμ νά σς καλέσω λους σέ νότητα.  ερός Αγουστνος πευθυνόμενος στό ποίμνιό του λεγε: «Μαζί σας εμαι χριστιανός καί γιά σς εμαι πίσκοπος. Τό πρτο μέ τρομάζει μέ τό βάρος τς εθύνης. Τό δεύτερο μέ καθησυχάζει». λοι μαζί εμαστε μέλη το Σώματος το Χριστο, μία κοινότητα, μία οκογένεια, εμαστε κκλησία μέ κεφαλή μας τόν Χριστό. ναλαμβάνοντας τήν μεγάλη καί βαριά εθύνη μου ς πίσκοπος καί Μητροπολίτης σας θά ργαστ γιά τήν νότητα τς τοπικς μας κκλησίας. Σς παρακαλ νά συμπορευθομε καί νά συν-εργαστομε! κκλησιαστική μας νότητα θά ποτελε τσι καί πρότυπο γιά τήν νότητα καί τήν μόνοια λης τς τοπικς μας κοινωνίας καί το λαο μας.

«Λοιπόν, δελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεσθε, τ ατ φρονετε, ερηνεύετε, κα Θες τς γάπης κα ερήνης σται μεθ’ μν». μήν».

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο      

https://photos.app.goo.gl/e45C7xVspc7bYoPQA