Το Πανηγύρι PDF Print E-mail
Written by admin2   
Tuesday, 21 February 2012 18:10

ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑ

Το πανηγύρι του χωριού γίνονταν τ’ Αι Γιωργιού. Ο αείμνηστος μπάρμπα Γιώργος Ταλαμάγκας, από το έτος 1947 οπότε άνοιξε το μαγαζί του στην απάνω γειτονιά του χωριού (αφού το μετέφερε από την πρώτη του θέση που βρίσκονταν στο ισόγειο του σπιτιού των Λυγδαίων, όπου λειτούργησε τα χρόνια 1946-1947)  βδομάδες πριν προετοιμάζονταν για το πανηγύρι. Έκλεινε τις συμφωνίες με τους λαϊκούς βάρδους της εποχής, αυτούς που ο λαός αποκαλεί αηδόνια για την καλλικέλαδη φωνή τους. Η ζυγιά του (το πάλκο με την λαϊκή ορχήστρα) ήταν πάντα από τις πιο περίφημες. Νοίκιαζε τα τραπεζοκαθίσματα που χρειάζονταν και τις ανάλογες ποσότητες από μπύρες, κρασιά, πορτοκαλάδες και τα άλλα ποτά που καταναλώνονταν στα πανηγύρια. Το πανηγύρι κρατούσε τρεις μέρες. Όλο το χωριό συμμετείχε στο παγκύρι τ’ Αι Γιώργη. Παρέες-παρέες, οικογένειες, και φίλοι από το Αγρίνιο και τα κοντινά χωριά καθώς η φήμη του πανηγυριού  μεγάλωνε χρόνο με το χρόνο κατέφταναν για να γλεντήσουν. Άλλωστε τα πανηγύρια τότε έδιναν μια καλή ευκαιρία διασκέδασης. Τα κορίτσια του χωριού, ντυμένες με τα καλά τους ρούχα, έβγαιναν βόλτα στους δρόμους του χωριού. Η τηλεόραση, αυτό που χαρακτηρίσθηκε ως «χαζοκούτι», δεν είχε έλθει ακόμη. Ο Ταλαμάγκας ήταν «άσσος» στην εξυπηρέτηση των πελατών. Η εμπειρία του μεγάλη. Είχε μάλιστα «σερβίρει» στην Αθήνα τον Σοφοκλή Βενιζέλο αλλά και τον τότε Βασιλιά Παύλο το 1962 στο Μεσολόγγι. Ο αείμνηστος Γιώργος Ταλαμάγκας για 25 περίπου χρόνια, μέχρι το έτος 1973, δεν είχε ανταγωνιστή στο πανηγύρι του χωριού. Από το πάλκο του πέρασαν οι μεγαλύτερες φίρμες της εποχής. Οι παλιοί θυμούνται ακόμη το πέρασμα, ως τραγουδιστών, της Αθηνάς Γόντικα, της Αργυρούλας Γόντικα, της Tασίας Βέρα, της Σοφίας Κολλητήρη, του Αλέκου Κιτσάκη, του Δημήτρη Ζάχου, του Σπύρου Κατσίκη, του Γιάννη Μαικαντή (από την Σπολάιτα), του Τάκη Καρναβά, των συγκροτημάτων των Χαλκιάδων, των Καλαμπαλικαίων, όπως επίσης των δεξιοτεχνών του κλαρίνου Βασίλη Σαλέα, Βασίλη Μπεσίρη («Τουρκοβασίλη»), Γιάννη Βασιλόπουλου, Βασίλη Σούκα αλλά και του κιθαρίστα Νίκου Μακρυγεώργου. Στο τελευταίο πανηγύρι, εκείνο του 1973, από το μαγαζί του Ταλαμάγκα με την φίρμα «ΚΟΣΜΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ», έκανε μία από τις πρώτες του εμφανίσεις ο λαϊκός βάρδος Μάκης Χριστοδουλόπουλος. Οι γνωριμίες του Ταλαμάγκα και της κόρης του Λένας με τους καλλιτέχνες έφεραν ως επισκέπτες στο χωριό μεγάλα ονόματα καλλιτεχνών, όπως τον Γιώργο Νταλάρα, την Χάρις Αλεξίου και την νεαρή Άννα Βίσση όταν στα 1977 ήρθαν στα Καλύβια και έγινε πανικός για να τους δει όλο το χωριό. Επίσης νωρίτερα στα 1973 επισκέφτηκε το χωριό ο λαοφιλής πρωταγωνιστής του κινηματογράφου Νίκος Ξανθόπουλος του οποίου οι ταινίες με συμπρωταγωνίστρια, συνήθως, τη Μάρθα Βούρτση «έσπαζαν ταμεία».

Η Γιορτή του αγίου Γεωργίου είναι στενά συνδεδεμένη με τη Λαμπρή και την άνοιξη. Όταν η 23η Απριλίου βρίσκεται μέσα στην σαρακοστή η γιορτή μεταφέρεται για την Δευτέρα του Πάσχα. Η γιορτή του αγίου Γεωργίου αποτελεί το πέρασμα από το χειμώνα στην άνοιξη. Ο άγιος Γεώργιος είναι ο προσφιλής άγιος των κτηνοτροφικών πληθυσμών καθώς θεωρείται, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο σωτήρας των βοδιών του Θεόπιστου. Οι κτηνοτρόφοι έχουν την γιορτή του Αγίου ως χρονικό ορόσημο για τις μετακινήσεις των κοπαδιών τους από τα χειμαδιά για τα βουνά. Ο άγιος Γεώργιος θεωρείται, σύμφωνα με την παράδοση, ο φονιάς του άγριου θεριού που έλεγχε τα νερά της ζωοδότρας πηγής. Η γιορτή του αγίου είναι για τον λαό δεύτερο Πάσχα και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ψήνουν αρνιά όπως κάνουμε και την ημέρα της Λαμπρής. Οι αγροτο-κτηνοτρόφοι συνήθιζαν να κάνουν τις συμφωνίες τους για τα μισθωμένα χωράφια, τα ζώα και για το εργατικό προσωπικό (σέμπρους, βοσκούς κ.λ.π).


 

 

ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Στο παλιό μαγαζί του αείμνηστου Γιώργου Ταλαμάγκα λειτούργησε για πρώτη φορά καθημερινά στο χωριό κινηματογράφος έχοντας από το 1965 μηχανικούς κινηματογράφου τους Βλάσση Κ. Μπακογιάννη και Νικόλαο Δ. Ρεντζέπη (κινηματογράφος ΓΑΛΑΞΙΑΣ).  Είχαν προηγηθεί στα πρώτα μετά-κατοχικά χρόνια (1946-1949) περιοδικές προβολές ταινιών με οργάνωση και χορηγία του Ελληνικού Στρατού, που χρησιμοποιούσε κινηματογραφική μηχανή 16 mm, στο χώρο της παλιάς πλατείας του χωριού, χωρίς καταβολή εισιτηρίου από τους θεατές. Ο Ταλαμάγκας μέχρι να φέρει τον κινηματογράφο στο χωριό παραχωρούσε περιοδικά το χώρο του μαγαζιού του σε περιφερόμενους ανά την Ελλάδα καραγκιοζοπαίχτες, όπου έδιναν παραστάσεις «καραγκιόζη».  Τα εύστοχα θέματα που έπαιζαν οι καραγκιοζοπαίχτες της εποχής έβγαζαν αβίαστα πολύ γέλιο ψυχαγωγώντας έτσι μικρούς και μεγάλους. Την ίδια εποχή από το μαγαζί του Ταλαμάγκα περνούσαν θεατρικά μπουλούκια (σημαίνει ο άτακτος περιπλανώμενος θίασος) που έδιναν παραστάσεις, αφού η δημιουργία πολλών θεατρικών αιθουσών και η εξάπλωση του κινηματογράφου μεταπολεμικά, ανάγκασαν πολλά μπουλούκια να περιφέρονται στην ελληνική επαρχία δίνοντας παραστάσεις σε πόλεις και χωριά παίζοντας οι θεατρίνοι πολλές φορές όχι για χρήματα που δεν υπήρχαν αλλά για ένα καρβέλι ψωμί, αυγά, πατάτες, λάδι ... Η Μεσολογγίτισσα ηθοποιός Σπεράντζα Βρανά  πέρασε από το χωριό συμμετέχοντας νεαρή με ένα μπουλούκι της εποχής. Το πέρασμα από το μαγαζί του Ταλαμάγκα, πιθανώς το 1964,  του μπουλουκιού της θρυλικής θεατρίνας κυρίας Κατερίνας Ανδρεάδη έμεινε αλησμόνητο. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 έως  το 1970 οι Καλυβιώτες παρακολουθούσαν τις ταινίες της εποχής. Ο κινηματογράφος μέχρι το έτος 1967, οπότε η ΔΕΗ ηλεκτροδότησε το χωριό, λειτουργούσε με γεννήτρια. Η προβολή της ταινίας άρχιζε  στις οκτώ (8) το βράδυ. Το εισιτήριο εισόδου κόστιζε πέντε (5) δραχμές. Στις ξένες ταινίες κυριαρχούσαν οι ινδικές, πολλοί δε παλιοί Καλυβιώτες θυμούνται ακόμα την ινδική δραματική ταινία με τίτλο «Γη ποτισμένη με δάκρυα», με την διάσημη Ινδή πρωταγωνίστρια Ναργκίς, που παίζονταν, λόγω της μεγάλης επιτυχίας της, 2-3 φορές την ίδια μέρα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. To σινεμά ήταν από τις λίγες οικογενειακές διασκεδάσεις. Η παρακολούθηση μιας ενδιαφέρουσας ταινίας στη μεγάλη οθόνη μετά τον κάματο της μέρας έρχονταν ως αγχολυτικό από τις σκοτούρες της καθημερινότητας.

Στα 1966 άνοιξε, διαθέτοντας νόμιμη άδεια, ο χειμερινός και θερινός κινηματογράφος  του μπάρμπα Γιάννη Καραθάνου. Από τις ξένες ταινίες οι τούρκικες ταινίες έκοβαν πολλά εισιτήρια, ενώ πολλοί θυμούνται την ταινία «Υπολοχαγός Νατάσσα» με την αείμνηστη Αλίκη Βουγιουκλάκη που έκανε ρεκόρ εισιτηρίων. Στον θερινό κινηματογράφο του μπάρμπα Γιάννη Καραθάνου το αγιόκλημα και οι κληματαριές των τοίχων έδεναν αρμονικά με το φεγγάρι  και οι Καλυβιώτες «συν γυναιξί και τέκνοις» και με πασατέμπο στο χέρι αφήνονταν  στην μαγεία του σινεμά. To σινεμά του μπάρμπα Γιάννη Καραθάνου, 250 θέσεων, σταμάτησε να υπολειτουργεί από το 1974 όταν η μικρή οθόνη έκανε πλέον σαρωτική την εμφάνισή της ακόμη και στην ελλαδική περιφέρεια, ενώ έκλεισε οριστικά το 1980. Η αίθουσα μέχρι το 1985 χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά για θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις.

 

 

Δήμος Αγρινίου



VIDEOS

ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 2010

Για να δείτε περισσότερα Videos πιέστε [.. ΕΔΩ..]

ΚΑΙΡΟΣ

We have 47 guests online



© Copyright ΚΑΛΥΒΙΑ Αγρινίου. Designed by CisLab - TEI of Messolonghi.
All Rights Reserved