Ε. Παπασράτος PDF Print E-mail
Written by admin2   
Tuesday, 21 February 2012 19:42

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΥ

Ο Παπαστράτος εμπορεύεται στα Καλύβια

Ο Ευάγγελος Αναστ. Παπαστράτος (1884-1973), ο νεώτερος αδελφός εκ των ιδρυτών των επιχειρήσεων Παπαστράτου, το φθινόπωρο του 1899 δεακαπεντάχρονο αμούστακο παιδί, κατέβηκε στα Καλύβια που παρήγαγε από παλιά μεγάλες ποσότητες καλαμποκιού (αραβόσιτου). Ήταν η εποχή της συγκομιδής. Ο κάμπος έμοιαζε με μια απέραντη κίτρινη θάλασσα. Τα καλαμποχώραφα απέδιδαν κατά στρέμμα 200-300 οκάδες (300-500 κιλά) καλαμποκιού. Το εύφορο του εδάφους οφείλονταν στις συχνές πλημμύρες του ασπροπόταμου, κυρίως τους χειμερινούς μήνες. Οι Καλυβιώτες εκείνα τα χρόνια καλλιεργούσαν σε μικρές εδαφικές εκτάσεις και σιτηρά για να καλύψουν τις ανάγκες του σπιτιού σε αλεύρι, πρώτη ύλη παρασκευής του ζυμωτού ψωμιού που έψηναν σε μικρούς οικογενειακούς φούρνους που είχαν δίπλα από τα   σπίτια τους. Είχαν φυτέψει πολλά «καλοκαιρινά» δένδρα, όπως ροδακινιές, κερασιές, ροδιές, αχλαδιές, βερικοκιές και δαμασκηνιές αλλά και πολλά «ξινά» δένδρα (εσπεριδοειδή) όπως πορτοκαλιές, λεμονιές και μανταρινιές. Ο καλυβιώτικος κάμπος ήταν ιδανικός για την καλλιέργεια πατάτας, οσπρίων, λαχανικών, κρεμμυδιών, σκόρδων κ.ά. Ο νεαρός Ευάγγελος Α. Παπαστράτος παρατήρησε με το κοφτερό του μυαλό, εκεί στα 1899, όπως γράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Η δουλειά κι ο κόπος της», ότι δεν ήταν λίγοι οι Καλυβιώτες που τα αγόραζαν από το Αγρίνιο. Το χωριό δοκιμάζονταν όμως ανελέητα από την ελονοσία. Τις συνέπειες της ελονοσίας δεν απέφυγε να  δοκιμάσει κι ο ίδιος ο Παπαστράτος τον πρώτο χρόνο επίσκεψής του στα Καλύβια. Οι παραποτάμιες περιοχές με τις ελώδεις εκτάσεις που κάλυπταν την δυτική πλευρά του χωριού αλλά και ο λογγωμένος βάλτος που αναπτύσσονταν στην νότια πλευρά του χωριού αποτελούσαν τις βασικές αιτίες εξάπλωσης της ελονοσίας (μαλάρια). Σχεδόν κάθε οικογένεια είχε και από ένα μέλος που δοκιμάζονταν από την μάστιγα αυτή. Το Φθινόπωρο του 1901 ο Ευάγγελος Α. Παπαστράτος προσλήφθηκε ως υπάλληλος από την εταιρεία με την επωνυμία «ΡΟΖΗΣ & ΒΑΡΝΑΒΑΣ». Από το φθινόπωρο του 1902 κατέβαινε στο χωριό προκειμένου να αγοράζει για λογαριασμό της εταιρείας μεγάλες ποσότητες καλαμποκιού. Τις ποσότητες αυτές τις αποθήκευε σε ιδιόκτητη αποθήκη της εταιρείας, εμβαδού 300 Μ2, που είχε στα Καλύβια (εκεί που βρίσκεται σήμερα η οικία Δημητρίου Γ. Ψιλογιαννόπουλου).

Η απειρία που είχε τις πρώτες χρονιές του δημιουργούσε πρόβλημα στο να κλείνει μεγάλες συμφωνίες με αποτέλεσμα να χάνει επιχειρηματικές ευκαιρίες, καθώς έπρεπε να κινείται εντός των καθορισμένων ορίων τιμών που του είχαν δώσει τα αφεντικά της εταιρείας, ο Ανδρέας Ρόζης και ο Αθανάσιος Βαρνάβας. Με τον καιρό κατάλαβαν, πως εάν του έδιναν ελευθερία εμπορικών κινήσεων, αυτό θα ήταν προς το συμφέρον της εταιρείας αφού θα μπορούσε να ελιχθεί στις διαπραγματεύσεις του, να πάρει πρωτοβουλίες χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά καινούργια εντολή για  να δώσει μια καλύτερη τιμή προκειμένου να κρατήσει στην εταιρεία που δούλευε για λογαριασμό της ένα καλό πελάτη-καλαμποκαλλιεργητή. Μάλιστα θυμάται στο βιβλίο του με τίτλο «Η δουλειά κι ο κόπος της», πως μια χρονιά της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα είχαν αποθηκεύσει μεγάλες ποσότητες καλαμποκιού στην αποθήκη της εταιρείας. Εφτασε το καλοκαίρι και το καλαμπόκι μένοντας απούλητο πήρε να σκουληκιάζει. Τον συμβούλευσαν να κάψει θειάφι για να ψοφήσουν τα σκουλήκια. Το θειάφι έπρεπε μαζί με κάρβουνα αναμμένα να τοποθετηθεί σε κεραμίδα που τα έβαλε πάνω από το καλαμπόκι, ενώ τα παράθυρα της αποθήκης ήταν ερμητικά κλειστά. Σε λίγο το θειάφι πήρε φωτιά, άρχισε να λιώνει και να κυλά πάνω στο καλαμπόκι. ¨Όμως δεν τα παράτησε. Παρά τον ξαφνικό πανικό κατάφερε με σύντονες ενέργειες και με την βοήθεια ενός εργάτη κατάφερε να πετάξει από τα παράθυρα της αποθήκης τις μικρές φωτιές που είχαν απλωθεί πάν στο καλαμπόκι.. «Τελικά εκτός από τη λαχτάρα που περάσαμε, δεν έγινε ζημιά στην αποθήκη, μόνο που κάηκαν καμιά διακοσαριά οκάδες καλαμπόκι» όπως αναφέρει κατά λέξη στο βιβλίο του με τίτλο «Η δουλειά κι ο κόπος της».

Κατά το έτος 1909 ο Ευάγγελος Α. Παπαστράτος ενώ δούλευε ακόμη για την εταιρεία με την επωνυμία «Ρόζης & Βαρνάβας», επιχείρησε να εκμεταλλευτεί ένα κεραμιδαριό που λειτουργούσε στο χωριό από πολλών ετών. Αφού έμαθε από τον αρχιτεχνίτη του κεραμιδαριού πολλά μυστικά της δουλειάς, που αφορούσαν από την παραγωγή μέχρι και την εμπορία των κεραμιδιών μίσθωσε για το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς το κεραμιδαριό, από τον ιδιοκτήτη του έναντι μισθώματος εκατόν εκατό πενήντα χιλιάδων δραχμών προκαταβάλλοντας τις εκατό χιλιάδες δραχμές. ¨Ομως η συμφωνία της εκμετάλλευσης του κεραμιδαριού δεν έμελλε να προχωρήσει, αφού  ο γιός του ιδιοκτήτη του κεραμιδαριού είχε ήδη, εν αγνοία του πατέρα του, εκμισθώσει το κεραμιδαριό στον προηγούμενο ενοικιαστή, μάλλον με ενοίκιο μεγαλύτερο απ’ αυτό που είχε συμφωνήσει ο Ευάγγελος Α. Παπαστράτος και ο ιδιοκτήτης του κεραμιδαριού. Ο Παπαστράτος ένιωσε βαθιά απογοήτευση κι αποφάσισε απ’ αυτή την απρόσμενη τροπή των πραγμάτων να μην ασχοληθεί πλέον με τα κεραμιδαριά του χωριού. Ο Ευάγγελος Α. Παπαστράτος κυρίως κατά τη δεκαετία του ’20 που το χωριό πέρασε δειλά-δειλά στη καπνοκαλλιέργεια έμενε για μεγάλα χρονικά διαστήματα εκείνα τα χρόνια που οι συγκοινωνίες ήταν δύσκολες στο σπίτι του Ευσταθίου Σπ. Τσιρογιάννη. Η φιλοξενία, που είχε ο νεαρός τότε έμπορος καπνών Ευάγγελος Α.  Παπαστράτος στο σπίτι του Ευσταθίου Τσιρογιάννη, έμεινε για πάντα ωραία ανάμνηση για τους Παπαστραταίους που ανταποδόθηκε αργότερα, όταν γιγαντώθηκαν οι εταιρείες τους, με την πρόσληψη πολλών  Καλυβιωτών, από τις επιχειρήσεις της οικογένειας Παπαστράτου.

 

 

Δήμος Αγρινίου



VIDEOS

ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 2010

Για να δείτε περισσότερα Videos πιέστε [.. ΕΔΩ..]

ΚΑΙΡΟΣ

We have 56 guests online



© Copyright ΚΑΛΥΒΙΑ Αγρινίου. Designed by CisLab - TEI of Messolonghi.
All Rights Reserved